Το πρόβλημα δεν κρύβεται πια κάτω από το χαλί. Βρίσκεται μπροστά, επιμένει και μεγαλώνει όσο περνά ο χρόνος. Ο ΑΠΟΕΛ καλωσορίζει το νέο έτος με άδειο ταμείο, βαριά εκκρεμότητα (εμπάργκο) και 13 χαμένους βαθμούς στα τελευταία οκτώ ματς.
Πάμε να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά: Η απουσία του Πιέρου Σωτηρίου στην επίθεση αφήνει έντονο σημάδι. Όχι στο πλήθος των επιλογών, αλλά στην ουσία. Στα πρόσφατα ματς φάνηκε ξεκάθαρα ότι έλειπε ο παίκτης που κρατά γραμμές απασχολημένες, που δίνει λύσεις μέσα στο «κουτί», που αναγκάζει τον αντίπαλο να υπολογίζει αλλιώς την άμυνά του. Το κενό είναι συγκεκριμένο και δεν γεμίζει με εσωτερικές μετακινήσεις ή αλχημείες.
Την ίδια στιγμή, το οικονομικό μέτωπο παραμένει ασφυκτικό. Πέντε εμπάργκο στέκονται σαν τοίχος μπροστά σε κάθε σκέψη για ενίσχυση. Για να ανοίξει έστω μία πόρτα, απαιτούνται χρήματα (500.000 ευρώ) που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν. Δεν έχει προκύψει συμφωνία, δεν έχει φανεί λύση, δεν έχει δοθεί σήμα ότι το ταμείο μπορεί να ανασάνει. Κι όσο αυτό παραμένει έτσι, κάθε κουβέντα για μετεγγραφές μένει μετέωρη.
Κι όμως, αγωνιστικά, ο ΑΠΟΕΛ δεν έχει την πολυτέλεια της αδράνειας. Η μάχη για τα ευρωπαϊκά εισιτήρια δεν περιμένει. Το πρόγραμμα θα αρχίσει να σφίγγει, οι απουσίες αυξάνουν τις απαιτήσεις και ο τραυματισμός του Σωτηρίου μετατρέπει τις ανάγκες σε πιεστικές. Κάθε νέα ανάγκη σημαίνει έξτρα κόστος, σε μια εξίσωση που δεν βγαίνει με τα υφιστάμενα δεδομένα.
Διαβάστε επίσης: Εκτός μάχης και ο Μαϊόλι!
Ο ΑΠΟΕΛ, ομολογουμένως, βρίσκεται μπροστά σε σκληρή πραγματικότητα. Ή θα βρεθεί τρόπος να ξεμπλοκάρει το οικονομικό σκέλος (αυτό αφήνεται να διαρρεύσει από πλευράς Δ.Σ.) και να στηριχθεί αγωνιστικά η ομάδα ή θα πορευτεί με όσα διαθέτει, γνωρίζοντας ότι ο δρόμος γίνεται ανηφορικός. Δεν είναι θέμα επιλογής πια. Είναι θέμα αντοχής και αποφάσεων. Και αυτές δεν μπορούν να καθυστερούν άλλο.
