Η εικόνα έχει γίνει σύνηθες φαινόμενο για τον ΑΠΟΕΛ της τρέχουσας σεζόν. Χωρίς να είναι –τουλάχιστον– η χειρότερη ομάδα στο γήπεδο, αποχωρεί με άδεια χέρια. Όπως συνέβη την περασμένη Κυριακή στο γήπεδο της ΑΕΚ (0-1), όταν χρεώθηκε ακόμη μία «φτηνή» ήττα.
Μπήκε στο γήπεδο και για 15 λεπτά ήταν καλύτερος. Λες και μία ομάδα υπήρχε στο γήπεδο. Πρώτη επικίνδυνη επίσκεψη των γηπεδούχων στο 16’ και ευκαιρία (άστοχη κεφαλιά Μιλίτσεβιτς), δεύτερη στο 17’ και γκολ (σουτ Ροντέν). Με μοιραίο τον Ντάλσιο (πρώτα έδιωξε λανθασμένα και ύστερα κόντραρε η μπάλα πάνω του και ξεγέλασε τον Μπέλετς).
Πόσες φορές στο ίδιο έργο θεατές οι οπαδοί των γαλαζοκίτρινων; Να θυμίσουμε το ματς του δεύτερου γύρου με την ίδια αντίπαλο, όταν η ομάδα τους δέχτηκε δύο γκολ σε ισάριθμες ευκαιρίες της (1-2); Ή μήπως τα δύο παιχνίδια με την Πάφος FC (0-1, 0-2);
Οι ποδοσφαιριστές του Πάμπλο Γκαρσία είναι πολλές φορές που προσπαθούν, έχουν καλή απόδοση, αλλά τα χαλούν στην αντίπαλη περιοχή και δίνουν εύκολα γκολ. Ειδικά οι αμυντικές ανορθογραφίες στοιχίζουν, κάτι που φαίνεται και από τους αριθμούς.
Διαβάστε επίσης: Επέστρεψε από την Μπολόνια ο Πιέρος
Ο ΑΠΟΕΛ και ο Άρης βρίσκονται στην προτελευταία και την τελευταία θέση των πλέι οφ, αντίστοιχα. Κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι έχουν δεχτεί από 28 γκολ, τη χειρότερη επίδοση μεταξύ των ομάδων της πρώτης εξάδας.
Ενδεικτικό είναι ότι ο Απόλλων έχει δεχτεί έξι λιγότερα (22), παρότι διαθέτει σαφώς πιο αδύναμη επιθετική γραμμή (37 γκολ) σε σύγκριση με τους γαλαζοκίτρινους (45) και τους πράσινους (50), και παρ’ όλα αυτά διατηρεί διαφορά εννέα και δέκα βαθμών από αυτούς, αντίστοιχα.
Συνολικά, το πρόβλημα του ΑΠΟΕΛ δεν είναι η προσπάθεια ή η απόδοσή του στο γήπεδο, αλλά η αποτελεσματικότητα στις δύο περιοχές. Αν δεν περιορίσει τα εύκολα λάθη στην άμυνα και δεν γίνει πιο ουσιαστικός στην επίθεση, δύσκολα θα μπορέσει να αντιστρέψει την κατάσταση στα πλέι οφ.
