Αν υπήρχε σιγουριά στις μετεγγραφές, το ποδόσφαιρο θα ήταν πολύ διαφορετικό. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ράφα Λόπες. Είναι επαγγελματίας τα τελευταία 15-16 χρόνια, έπαιξε σε ψηλό επίπεδο στην πατρίδα του (Πορτογαλία), στην Πολωνία, ήρθε στην Κύπρο για λογαριασμό της Ομόνοιας, και μετά επέστρεψε για λογαριασμό της ΑΕΚ.
Κι όμως… Του έκατσε το περιβάλλον, αυτό που λέμε η «χημεία» σε μια Ανόρθωση των πεντακόσιων προβλημάτων! Σε μισή σεζόν και κάτι, έξι μήνες όλοι κι όλοι, πέτυχε 15 γκολ, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Ανακοινώνοντας προχθές τη μετεγγραφή του, λέει στο βίντεο «επιστρέφω στο σπίτι μου»!
Οι ειδικοί, οι προπονητές, οι ατζέντηδες, οι αναλυτές ακόμη και οι παράγοντες δικαιούνται να λένε ό,τι θέλουν. Η πράξη εδώ και παραπάνω από ένα ποδοσφαιρικό αιώνα έχει καταδείξει ότι οι προσλήψεις και οι μετεγγραφές πάντα εμπεριέχουν το στοιχείο του ρίσκου.
Συνηθίζω να τις λέω «ζαριές». Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, ούτε για τον προπονητή που θα προσλάβεις, ούτε για τον ποδοσφαιριστή που θα πάρεις, έστω κι αν έχουν ματώσει τα… μάτια σου από το σκάουτινγκ. Γι’ αυτό και υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα για προπονητές που διέπρεψαν χωρίς να το περιμένει κανείς κι άλλοι τόσοι που ερχόμενοι αποθεώθηκαν, αλλά έφυγαν κλοτσηδόν.
Δεκάδες χιλιάδες ποδοσφαιριστές που μετεγγράφονται ως «μεσσίες» και φεύγουν ως «παλτά» και με ένα τεράστιο έλλειμμα στο ταμείο. Για τις μετεγγραφές ποδοσφαιριστών, ένας πρόχειρος υπολογισμός λέει ότι αν έχεις ποσοστό επιτυχίας 60-65% είσαι θεός!
Ι.Κ.
