Δεν έχει διαβατήριο, δεν έχει μόνιμη διαμονή, δεν συμμορφώθηκε με αποφάσεις επιστροφής στη χώρα του και ζήτησε την απόλυσή του γιατί κρατείται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφασή του δικαίωσε τις Αρχές της Δημοκρατίας, ότι προέβησαν σε όλες τις ενέργειες για επαναξιολόγηση της κατάστασής του και πως είναι εξ υπαιτιότητάς του που συνεχίζει να κρατείται.
Πρόκειται για υπήκοο Κονγκό, ο οποίος αφίχθη στην Κύπρο παράνομα μέσω των κατεχομένων και, αφού πέρασε στις ελεύθερες περιοχές, στις 22.7.2022 υπέβαλε αίτηση ασύλου η οποία στις 12.11.2024 απεσύρθη λόγω σιωπηρής εγκατάλειψης απόσυρσης.
Αργότερα αυτός εντοπίστηκε στην Πάφο και συνελήφθη και από τον Φεβρουάριο κρατείται. Ωστόσο, μετά από επανεξέταση της αίτησής του επανασυνελήφθη στις 12.5.2025 και έκτοτε κρατείται.
Με αίτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο ζήτησε την έκδοση διατάγματος σερτιοράρι για απόλυσή του.
Όπως αναφέρει το Ανώτατο, με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα δεδομένα, η κράτηση του αιτητή κρίθηκε αναγκαία στη βάση του κινδύνου διαφυγής του εφόσον:
· Δεν έχει συμμορφωθεί με προηγούμενες αποφάσεις επιστροφής, (απορριπτική ΥΠΑΣ ημερ. 29.11.2024 και διάταγμα απέλασης ημερ. 12.2.2025)
· Δεν έχει διεύθυνση διαμονής
· Δεν εντοπίστηκε έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο 10
· Δήλωσε τη μη πρόθεσή του για συμμόρφωση με απόφαση επιστροφής
· Θεωρήθηκε απαγορευμένος μετανάστης δυνάμει του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105, συνελήφθη και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης του ημερ. 12.2.2025
· Κρατείται με σκοπό τον επαναπατρισμό και η αίτησή του για διεθνή προστασία υποβλήθηκε με σκοπό την προβολή προσκομμάτων στη διαδικασία επαναπατρισμού του.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι έγιναν όλες οι ενέργειες επαναξιολόγησης της περίπτωσής του και σε συνδυασμό με το συνολικό χρονικό διάστημα που τελεί υπό κράτηση μετά την έκδοση του πρώτου διατάγματος κράτησης (ημερ. 12.2.2025), δεν καταδεικνύουν ολιγωρία και αδράνεια των Αρχών.
Αντιθέτως, με δεδομένη την άσκηση του δικαιώματος του αιτητή να υποβάλει προσφυγή η οποία και εμποδίζει τη διαδικασία επιστροφής του, οι Αρχές εξακολουθούν να επιθυμούν τη συνέχιση της προώθησης της διαδικασίας επιστροφής του αιτητή και να εξετάζουν σε τακτά χρονικά διαστήματα το κατά πόσον υπάρχουν εναλλακτικά μέτρα ή δικαιολογείται η περαιτέρω κράτησή του.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, από τη στιγμή που κατά την κάθε αξιολόγηση η οποία γίνεται σύμφωνα με τον Νόμο, εξακολουθούν να ισχύουν οι λόγοι για τους οποίους θεωρείται δικαιολογημένη η κράτηση του αιτητή, και αυτοί οι λόγοι περιλαμβάνουν και τη δική του συμπεριφορά και κατάσταση, ήτοι μη μόνιμη διεύθυνση, μη κατοχή διαβατηρίου και μη πρόθεση επιστροφής, τότε η χρονική περίοδος που ο αιτητής τελεί υπό κράτηση δεν είναι τέτοια που να θεωρηθεί ότι έχει καταστεί παράνομη, ειδικότερα εφόσον η συνολική περίοδος κράτησης του αιτητή δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες.
Ήταν η κατάληξη του Ανωτάτου πως δεν έχει καταδειχθεί στο παρόν στάδιο ότι η κράτηση του αιτητή έχει καταστεί παράνομη.
