Την άμεση απελευθέρωση υπηκόου Τουρκίας, κουρδικής καταγωγής, ο οποίος τελούσε υπό κράτηση από τον Μάρτιο του 2025 για σκοπούς απέλασης, διέταξε το Ανώτατο Δικαστήριο κάνοντας αναφορά σε παρατεταμένη και αδικαιολόγητη διάρκεια κράτησης.
Σε πρόσφατη απόφασή του το Ανώτατο Δικαστήριο ενέκρινε αίτηση για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Habeas Corpus ad Subjiciendum, ως «βάσιμη» και «δικαιολογημένη» σημειώνοντας ότι ο αιτητής ήταν υπό κράτηση για 11 μήνες, χωρίς, στο παρόν στάδιο, να υπάρχει προοπτική απέλασης του.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, ο αιτητής, υπήκοος Τουρκίας, κουρδικής καταγωγής, τελούσε υπό για περίοδο 11 μηνών, για σκοπούς απέλασης, ενώ στις 31 Οκτωβρίου 2025 απερρίφθη η αίτηση που υπέβαλε για διεθνή προστασία και στις 9 Δεκεμβρίου καταχώρισε προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, η οποία είναι ορισμένη για οδηγίες στις 22 Μάιου 2026.
«Ο αιτητής, με την υπό εκδίκαση αίτηση, την οποία έχει καταχωρίσει μέσω συνηγόρων, αξιώνει την έκδοση εντάλματος Habeas Corpus ad Subjiciendum, αφού θεωρεί πως η περαιτέρω κράτησή του έχει καταστεί «παράνομη και/ή αδικαιολόγητη και/ή καταχρηστική»», αναφέρεται.
Σημειώνεται ότι ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρισε ένσταση, συνοδευόμενη από Ένορκη Δήλωση Λειτουργού στο Τμήμα Μετανάστευσης του Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας στην οποία αναφέρεται η θέση ότι δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο ένταλμα Habeas Corpus, επειδή σε αντίθετη περίπτωση, το Δικαστήριο θα διατυπώσει γνώμη σε θέματα που δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας αίτησης. Το Δικαστήριο, όπως αναφέρεται στην απόφαση, μπορεί να αποφασίσει κατά πόσο κράτηση κατέστη παράνομη, ανεξάρτητα αν έχει καταχωριστεί ή όχι προσφυγή κατά οιασδήποτε διοικητικής πράξης ή απόφασης που επιτρέπει την κράτηση.
«Άλλωστε, εν προκειμένω ο αιτητής δεν ζητά να κηρυχθούν διατάγματα κράτησης ή απέλασης του άκυρα ή παράνομα. Ούτε αξιώνει θεραπεία, η οποία αξιώνεται και με την πιο πάνω εκκρεμούσα προσφυγή του. To παράπονο του, με την υπό εκδίκαση αίτηση, είναι ότι ο διαρρεύσας χρόνος κράτησης του μαζί με τις εν γένει ενέργειες της διοίκησης, καθιστά την κράτηση του παράνομη, κάτι που εξετάζεται και αποφασίζεται στο πλαίσιο Αίτησης για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Habeas Corpus ad Subjiciendum», σημειώνεται.
Μάλιστα, προστίθεται, «είναι η θέση του πως «η εκτέλεση απομάκρυνσης προς τη χώρα καταγωγής του, ήτοι την Τουρκία είναι στην πράξη εξαιρετικά δυσχερής, αν όχι ανέφικτη, ιδίως υπό το πρίσμα των ειδικών και εξατομικευμένων συνθηκών της υπόθεσής του, των απαιτούμενων διοικητικών και διπλωματικών διευθετήσεων, καθώς και των διαδικασιών που αφορούν την έκδοση ή διασφάλιση των αναγκαίων ταξιδιωτικών εγγράφων.»
Στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης, σημειώνεται, γίνεται αναφορά πως «οι καθ’ ων η αίτηση συνεχίζουν τις προσπάθειες για να πεισθεί ο αιτητής να απελαθεί.» «Το γεγονός όμως ότι ο αιτητής δεν πείθεται να συγκατατεθεί στην απέλασή του, δεν δικαιολογεί την περαιτέρω κράτησή του. Ούτε βεβαίως έχει υποχρέωση να πεισθεί», αναφέρει το Δικαστήριο.
Στην απόφαση αναφέρεται ότι το χρονικό διάστημα των 11 μηνών που ο αιτητής συνεχίζει να τελεί υπό κράτηση, «δεν είναι εν προκειμένω ευκαταφρόνητο», ενώ, σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα «όχι μόνο δεν έγινε προσπάθεια για απέλαση του, αλλά ούτε καν προλείανση του εδάφους για κάτι τέτοιο, αφού, ως ελέχθη, ουδεμία προσπάθεια έγινε για εξασφάλιση ταξιδιωτικών εγγράφων».
Μάλιστα, σημειώνεται, η δικηγόρος που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα, δήλωσε πως δεν υπάρχει ενδεχόμενο απέλασής του μέχρι και την εκδίκαση της πιο πάνω προσφυγής του, η οποία είναι, ορισμένη για οδηγίες τον Μάιο του 2026.
«Με άλλα λόγια, στο παρόν στάδιο δεν τίθεται θέμα απέλασης του αιτητή, στην καλύτερη περίπτωση, ούτε για τους επόμενους μήνες. Ούτε μπορεί να καταλογιστεί ευθύνη στον αιτητή για τον χρόνο που θα απαιτηθεί για την εκδίκαση της πιο πάνω προσφυγής του, την οποία αυτός είχε κάθε δικαίωμα να καταχωρίσει. Ούτε έχει αναφερθεί ότι είναι ο αιτητής που ευθύνεται για το γεγονός ότι η προσφυγή του είναι ορισμένη για οδηγίες τέλη Μαίου του 2026», αναφέρεται. Εν πάση περιπτώσει, προστίθεται, η υποχρέωση των Δικαστηρίων να διασφαλίζουν την τελεσιδικία μιας διαφοράς εντός εύλογου χρόνου, σύμφωνα με το Άρθρο 30 του Συντάγματος, είναι δεδομένη.
Το Δικαστήριο αναφέρει ότι η Αίτηση, κρίνεται βάσιμη, δικαιολογημένη και εγκρίνεται, και ότι εκδίδεται το αιτούμενο Προνομιακό Ένταλμα. Διέταξε τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας «να αφήσουν αμέσως ελεύθερο» τον αιτητή.
ΚΥΠΕ
