Η χθεσινή ισοφάριση στο 90+4’ από την ΕΝΥ άφησε έντονη πικρία στο στρατόπεδο της Ανόρθωσης, όμως αν κανείς απομονώσει το αποτέλεσμα και σταθεί στη συνολική εικόνα, τα μηνύματα μόνο αδιάφορα δεν είναι. Η «Κυρία» πλήρωσε ακριβά τη μοναδική της αδράνεια, χάνοντας δύο βαθμούς μέσα από τα χέρια της, αλλά ταυτόχρονα επιβεβαίωσε πως βρίσκεται σε φάση αγωνιστικής ανασυγκρότησης.
Η Ανόρθωση κρατούσε τη νίκη μέχρι την τελευταία φάση του αγώνα. Είχε το προβάδισμα, είχε τον έλεγχο για μεγάλα διαστήματα και κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να «καθαρίσει» το παιχνίδι. Δεν το έκανε. Και όπως συχνά συμβαίνει στο ποδόσφαιρο, τιμωρήθηκε σκληρά. Η ΕΝΥ, χωρίς να απειλήσει σοβαρά σε όλη τη διάρκεια του ματς την εστία του Κάρλστρεμ, έμεινε ζωντανή, κέρδισε μέτρα στο φινάλε και βρήκε το γκολ που μετέτρεψε τη βραδιά σε εφιάλτη για τους κυανόλευκους.
Διαβάστε επίσης: Ανόρθωση: Βελτιωμένη μεν, ιδανική αυτόχειρας δε
Το σοκ είναι δεδομένο. Η απογοήτευση επίσης, καθώς χάθηκε η ευκαιρία για δεύτερη διαδοχική νίκη, κάτι που δεν έχει καταφέρει φέτος η ομάδα της Αμμοχώστου και για ένα μικρό, αλλά πολύτιμο, βαθμολογικό «μαξιλαράκι» από τα χαμηλά στρώματα. Όμως το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν μπαίνει εύκολα στο ίδιο κάδρο με προηγούμενες απώλειες της σεζόν.
Με τον Μάουρο Καμορανέζι στον πάγκο, η Ανόρθωση δείχνει πιο συμπαγής, πιο οργανωμένη και με σαφέστερο αγωνιστικό προσανατολισμό. Το έδειξε στο «διπλό» επί του Άρη, το επιβεβαίωσε και απέναντι στην ΕΝΥ. Υπάρχει πλάνο τόσο στο αμυντικό κομμάτι όσο και στο επιθετικό τρίτο, με σωστές αποστάσεις, μεγαλύτερη ένταση και καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας. Bεβαίως, ο Ιταλός τεχνικός ελέγχεται για τη διαχείριση κατά τη διάρκεια του αγώνα και τις αλλαγές του. Ξένισε αρκετά η αλλαγή του Στέφανο Σένσι στο 57’. Ο Ιταλός είναι ο παίκτης που δίνει ποιότητα, καθαρό μυαλό και ηρεμία στο παιχνίδι της Ανόρθωσης και η απόσυρσή του –χωρίς να υπάρχει θέμα τραυματισμού– θεωρήθηκε ρίσκο. Ο Καμορανέζι εξήγησε ότι στόχος ήταν η φρεσκάδα, όμως εκ των υστέρων η επιλογή δεν δικαιώθηκε.
Σε ατομικό επίπεδο, ο Τόμας Κις ξεχώρισε. Σκόραρε, είχε δοκάρι και αποτέλεσε σταθερή πηγή κινδύνου. Θετικά δείγματα συνεχίζει να καταθέτει και ο νεαρός Μίντεντορπ, ο οποίος έδωσε φρεσκάδα και διαφορετική δυναμική στον άξονα, δείχνοντας ότι μπορεί να εξελιχθεί σε χρήσιμο εργαλείο. Παράλληλα, ο Ράφα Λόπες μοιάζει σαν να μην έλειψε ποτέ: συμμετοχή στο γκολ, σωστές κινήσεις, εμπειρία και προσωπικότητα που ανεβάζουν επίπεδο την επιθετική γραμμή όσο ανεβάζει ρυθμούς.
Η βελτίωση στην εικόνα της Ανόρθωσης δεν αρκεί από μόνη της. Η πραγματικότητα υπενθυμίζει ότι ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος και το πρόγραμμα που ακολουθεί μόνο βατό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Η Ανόρθωση καλείται να δώσει τέσσερα ιδιαίτερα απαιτητικά παιχνίδια πριν την έναρξη των πλέι άουτ, παιχνίδια που θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πορευτεί στη μάχη της παραμονής.
Συγκεκριμένα, η «Κυρία» έχει μπροστά της διαδοχικά εκτός έδρας αποστολή με την Πάφος FC, στη συνέχεια φιλοξενεί την ΕΝΠ, ακολούθως δύσκολη έξοδο απέναντι στον ΑΠΟΕΛ και ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας με εντός έδρας αναμέτρηση κόντρα στον Απόλλων.
Τέσσερα παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων, με διαφορετικούς βαθμούς δυσκολίας αλλά κοινό παρονομαστή την ανάγκη για βαθμούς. Εκεί θα φανεί αν η αγωνιστική άνοδος που παρουσιάζει η Ανόρθωση είναι απλώς μια βελτιωμένη εικόνα ή η απαρχή της ουσιαστικής αντεπίθεσης που χρειάζεται για να αφήσει πίσω της τα επικίνδυνα μονοπάτια.
