Δεν ξέρω αν η συμφωνία στην οποία κατέληξαν τα συγκυβερνώντα κόμματα ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ ήταν παρασυναγωγή, όπως ισχυρίστηκε το ΑΚΕΛ, αλλά κατά την προσωπική μου άποψη ήταν λίγο άκομψο το γεγονός ότι αφέθηκε εκτός το, επίσης συγκυβερνών κόμμα, ΕΛΑΜ. Κατανοώ τη λογική να μείνει εκτός νυμφώνος το ΑΚΕΛ το οποίο βρίσκεται στην αντιπολίτευση αλλά το ΕΛΑΜ από που ως που; Μέχρι και προχθές βουλευτής του κόμματος ήταν πρώτο τραπέζι πίστα στην ορκωμοσία των νέων υπουργών και την επομένη το αποκλείεις, όταν μάλιστα σε λίγο η πλειοψηφία των υπουργών θα προέρχονται από αυτό;
Πάντως, όπως διαβάσαμε η συμφωνία ήταν «win win» και επειδή στα χωριά μας είχαμε κόκκινες γραμμές στην επιλογή φύλου (;) έκανα εύρεση (όπως λένε και οι πιο σύγχρονοι) στο διαδίκτυο και ανέγνωσα, πως πρόκειται για μία συμφωνία στην οποίαν καταλήγουν δύο μέρη (π.χ. δύο άτομα ή δύο επιχειρήσεις κλπ) σύμφωνα με την οποία κερδίζουν και οι δύο από αυτήν.
Στην προκειμένη περίπτωση η κυβέρνηση αγοράζει τον μπελά (όχι πως η Αννίτα Δημητρίου, ο Νικόλας Παπαδόπουλος και ο Μάριος Καρογιάν αποτελούν μπελά) διασφαλίζοντας έγκριση του προϋπολογισμού και δείχνοντας προς τα έξω ότι θυσιάζεται (θέλοντας και μη) για τους πολίτες. Τα δε συμπολιτευόμενα κόμματα (τα οποία ουδόλως παραπέμπουν σε ακταρμά) δείχνουν στους πολίτες πως αυτά κάνουν κουμάντο, οπόταν οι ψηφοφόροι πρέπει να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν όχι μόνο το φως το αληθινό αλλά και τι να ψηφίσουν στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Και, μεταξύ μας δηλαδή, τι άλλο να ψηφίσουν; Μήπως το ΑΚΕΛ του οποίου οι φορολογικές προτάσεις στρέφονται εναντίον των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων; Διότι, που αλλού οδηγεί η πρόταση του κόμματος για επιβολή φόρου ακινήτων σε περιουσίες αξίας πάνω από €3 εκατ.;
Μεταξύ μας, ΑΚΕΛ δεν θα την ψήφιζα ούτε εγώ και ερωτώ: Σύντροφοι, πως τσακίζετε έτσι μια ομάδα πολιτών οι οποίοι δεινοπαθούν από οικονομικής απόψεως; Πάτε καλά; Εδώ η μέση αξία σπιτιού (για όσους διαθέτουν σπίτι και δεν μένουν στους γονείς τους-δηλαδή περίπου 80% των πολιτών) είναι άνω των €5 εκατ. Και μακάρι να είναι καλά τα κόμματα τα οποία στηρίζουν τις τράπεζες οι οποίες μεριμνούν για την ανακατανομή των στεγαστικών μονάδων μέσω εκποιήσεων να πάρουμε κι εμείς τσάμπα 2-3 σπίτια.
Άσε που το ΑΚΕΛ έχασε κάθε ίχνος ντροπής και επιδιώκει (αν είναι δυνατόν) επιβολή κλιμακωτού τέλους σε εταιρείες, φορολόγηση υπερκερδών τραπεζών και εταιρειών ΑΠΕ, ρυθμίσεις για τις καταχρηστικές ρήτρες σε συμβόλαια τραπεζών, μείωση στο 5% του ΦΠΑ στον ηλεκτρισμό και στις ανακαινίσεις και για μηδενικό ΦΠΑ στα τρόφιμα. Επιπρόσθετα, θα καταθέσει τροπολογίες για αύξηση του αφορολόγητου, αύξηση των εισοδηματικών κριτηρίων και των φοροεκπτώσεων για τέκνα και φοιτητές, καθώς και αποτροπή της φορολόγησης των επενδυτικών δραστηριοτήτων από ταμεία πρόνοιας. Θα μας κάψει ο Θεός πλέον!
Πάντως, για να επανέλθουμε στα συγκυβερνώντα κόμματα, πάλι καλά που οι εκπρόσωποι τους δεν πήγαν στη συνάντηση υπό κάλυψη φορώντας περούκα διότι θα τους έκραζε ο Γενικός Ελεγκτής.
Τέλος πάντων, ευχάριστη νότα σε όσα μας ταλαιπωρούν αποτέλεσε ο χορός της προέδρου της Βουλής και προέδρου του ΔΗΣΥ Αννίτας Δημητρίου αλλά και του βουλευτή της (εκλιπούσας) ΔΗΠΑ και δόκτορος (στις φιγούρες) Αλέκου Τρυφωνίδη. Και μην βγει κανένας να πει «Όπου γάμος και χαρά η Μαλάμω πρώτη», διότι θα τον μαλώσω. Και δεν αναφέρομαι στην πρόεδρο της Βουλής αλλά στη ΔΗΠΑ, μέσω Τρυφωνίδη. Να μην χαρώ το φως μου, πιο άτσαλο στο χορό δεν είδα στη ζωή μου. Χόρευε την Μηλιά και σου δημιουργείτο η αίσθηση πως χόρευε τον χορό του Ζαλόγγου. Αυτή είναι άλλωστε και η πολιτική της ΔΗΠΑ. Εντάξει, κορμοστασιά έχει και μην μου πείτε ότι το καλούπι του μοιάζει περισσότερο με αχθοφόρου παρά με χορευτή, διότι θα διαφωνήσω σφόδρα. Απορώ δε, πως δεν τον εφηύρε και αυτόν ο Νικόλας Παπαδόπουλος να τον μεταγράψει στο ΔΗΚΟ. Βεβαίως, οι εφευρέσεις δεν γίνονται κάθε τρεις και λίγο. Εφηύρε τον Νίκο Χριστοδουλίδη και χρειάζεται κάποιο χρόνο να ανακαλύψει άλλον.
Πάντως η αλήθεια είναι, ότι ο Νικόλας τους πήρε τα σώβρακα με τον ούτω καλούμενο ανασχηματισμό. Η ΕΔΕΚ την οποίαν ο Πρόεδρος έχει ξεγράψει από καιρό έμεινε με δυο χείλη καμένα. Και ζούμε το παράδοξο να την γράφει ο Πρόεδρος και η ΕΔΕΚ να έχει τη ψευδαίσθηση πως αφενός είναι συγκυβέρνηση και αφετέρου πως είναι υπαρκτή.
Βεβαίως, εξακολουθεί να έχει στην κυβέρνηση δική της υπουργό η οποία, ωστόσο, θεωρείται καμένο χαρτί και αυτό δεν σχετίζεται με το ότι επί των ημερών της κάηκε η μισή Κύπρος. Αν και για να είμαστε δίκαιοι, στο βάθος είναι γάτα. Όχι όπως αυτές που έφερε η Aγία Ελένη για να σώσουν την Κύπρο από τα φίδια τα οποία γέμισαν το νησί λόγω της ξηρασίας. Βεβαίως, παρόλη την καλή δουλειά που έκαναν οι γάτες, μας έμειναν πολλές οχιές οι οποίες κατέλαβαν διάφορα πόστα.
Η υπουργός είχε εξηγήσει (τα ανεξήγητα) αναφέροντας, πως η χώρα (μάλλον την Κύπρο εννοούσε) βρίσκεται εδώ και δεκαετίες στις πρώτες θέσεις υδατικού στρες. Εμείς να δείτε πόσο στρες τραβάμε με τόσα που παρακολουθούμε. Εμείς να δείτε.
