Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ποδοσφαιριστή που, μετά το τέλος της καριέρας του, βρήκε δεύτερη ζωή στον κινηματογράφο είναι ο Βίνι Τζόουνς, το διαβόητο «κακό παιδί» της Γουίμπλεντον, για τον οποίο πολλοί υποστηρίζουν ότι αποδείχθηκε τελικά πιο χαρισματικός ως ηθοποιός απ’ ό,τι ως παίκτης, όπου ξεχώρισε κυρίως για τα σκληρά τάκλιν και τις συγκρούσεις με τους αντιπάλους του.
Τα τελευταία χρόνια και ο Ερίκ Καντονά έχει στραφεί στην υποκριτική, ωστόσο αυτός που όντως αφοσιώθηκε στην υποκριτική όταν τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα είναι ο Νορβηγός Τζον Κάριου.
Ο ύψους 1.95 σέντερ φορ, έγινε γνωστός από τη Ρόζενμποργκ και έκανε μια σπουδαία καριέρα σε Βαλένθια (έφτασε ως τον τελικό του Champions League), Ρόμα, Μπεσίκτας και κυρίως στην Άστον Βίλα, όπου εξακολουθεί να αποτελεί λαϊκό ήρωα (και οι εικόνες του να πανηγυρίζουν κάποια επιτυχία της ομάδας μαζί με τον πρίγκιπα Γουίλιαμ έχουν γίνει viral) , ενώ έκλεισε την καριέρα του το 2012 στη Γουέστ Χαμ…
Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των συναδέλφων του που αμέσως μετά γίνονται είτε προπονητές, είτε τεχνικοί διευθυντές, είτε τηλεσχολιαστές, ο Κάριου ποτέ δεν είχε στο μυαλό του να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο έξω από τις γραμμές του γηπέδου. Αντιθέτως αποφάσισε να αφιερωθεί στην τέχνη και δη στην υποκριτική.
Σε συνέντευξή του στο The Athletic, ο Κάριου μίλησε για τη μετάβασή του από το ποδόσφαιρο στην υποκριτική, εξηγώντας ότι το ενδιαφέρον του για την τέχνη ξεκίνησε ήδη από τα τελευταία χρόνια της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, χωρίς ωστόσο να το γνωρίζουν τότε οι συμπαίκτες του.
Όπως αποκαλύπτει, ξεκίνησε μαθήματα υποκριτικής το 2009, ενώ αγωνιζόταν ακόμη στην Άστον Βίλα, δουλεύοντας συστηματικά πάνω σε ρόλους και τεχνικές υποκριτικής. «Ήμουν απόλυτα αφοσιωμένος στο ποδόσφαιρο, αλλά με ενδιέφερε πολύ η θεωρία και η τεχνική της υποκριτικής. Με γοήτευσε η διαδικασία δημιουργίας ενός χαρακτήρα από το μηδέν. Έτσι ξεκίνησα μαθήματα υποκριτικής το 2009. Ερχόταν ένας δάσκαλος στο διαμέρισμά μου στο Λονδίνο και δουλεύαμε πάνω σε κείμενα και στο πώς μπαίνεις σε έναν ρόλο».
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 2012, ο Κάριου απέκτησε τον χρόνο που απαιτείται για να αφοσιωθεί πλήρως στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ως ηθοποιός ήρθε σε καναδική ταινία τρόμου. «Ήταν έξι εβδομάδες γυρισμάτων, δύο ώρες έξω από το Τορόντο, σε παγωνιά, με 12ωρα. Σαν κατασκήνωση υποκριτικής. Το λάτρεψα», λέει. «Μια μικρή ομάδα που προσπαθούσε να δημιουργήσει κάτι μαζί. Αυτό μου άνοιξε την όρεξη».
Παρατηρεί μάλιστα πολλές ομοιότητες ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και την υποκριτική: «Η πίεση, η ομαδικότητα, το ότι ο καθένας πρέπει να κάνει σωστά τη δουλειά του. Όλοι εξαρτώνται από όλους».
Ακολούθησε η συμμετοχή του στη νορβηγική σειρά Heimebane, η οποία γνώρισε μεγάλη απήχηση στη χώρα και θεωρείται το σημείο καμπής της υποκριτικής του καριέρας. «Αυτό ήταν το breakthrough μου», λέει. «Το είδε περίπου το 20% της χώρας».
Το 2019 συμμετείχε στην ταινία Maleficent: Mistress of Evil, με πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Τζολί, αποκτώντας εμπειρία από μια παραγωγή υψηλού επιπέδου. Παρά το μικρό του ρόλο, ο ίδιος τονίζει ότι η συμμετοχή σε μεγάλες παραγωγές είναι εξίσου σημαντική, καθώς προσφέρει πολύτιμη εμπειρία και μάθηση.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στον θαυμασμό του για τον Τομ Χάρντι, τον οποίο θεωρεί πρότυπο υποκριτικής προσέγγισης, αλλά και στη Νοργηγίδα ηθοποιό Ρενάτε Ράινσβε, την οποία χαρακτηρίζει κορυφαία της γενιάς της.
Παράλληλα, ο Κάριου δεν έχει αποκοπεί από το ποδόσφαιρο. Παρακολουθεί στενά την πορεία της Άστον Βίλα, την οποία εξακολουθεί να θεωρεί «ομάδα του», ενώ δηλώνει ενθουσιασμένος για την παρουσία της Νορβηγίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, εκφράζοντας τον θαυμασμό του για τον Έρλινγκ Χάαλαντ.
Όσο για το μέλλον του στην υποκριτική, ξεκαθαρίζει ότι δεν τον απασχολεί η προβολή ή οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι με κάθε κόστος. «Θέλω να κάνω δουλειές που με ενδιαφέρουν πραγματικά και να συνεχίσω να μαθαίνω. Αν κάποτε μου δοθεί η ευκαιρία να παίξω έναν “κακό” σε ταινία του Τζέιμς Μποντ, θα το ήθελα πολύ», αναφέρει χαρακτηριστικά.
protothema.gr
