Η ΑΕΛ έμοιαζε να έχει μείνει στα πανηγύρια του ΓΣΠ και στη μεγάλη πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου. Οι εμφανίσεις κόντρα σε Άρη και Ομόνοια, που γέννησαν αισιοδοξία και έδωσαν την αίσθηση μιας ομάδας έτοιμης να κάνει την αντεπίθεσή της, δεν είχαν καμία απολύτως συνέχεια στο «Αμμόχωστος». Αντί για ακόμη ένα βήμα προς τα πάνω, ήρθε ένα ηχηρό και οδυνηρό χαστούκι που προσγείωσε απότομα τους γαλαζοκίτρινους στην πραγματικότητα.
Η εικόνα της λεμεσιανής ομάδας ήταν αποκαρδιωτική, ίσως η χειρότερη της φετινής σεζόν. Μια ΑΕΛ χωρίς ένταση, χωρίς καθαρό μυαλό και κυρίως χωρίς τη δίψα και το πάθος που απαιτούν τέτοια παιχνίδια. Οι γραμμές της ήταν ασύνδετες, η ανάπτυξη προβληματική και τα κενά στην άμυνα εμφανή, δίνοντας την αίσθηση πως το σκορ θα μπορούσε να πάρει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις αν η ΕΝΥ ήταν ακόμα πιο αποτελεσματική.
Παρά το τελικό 3-0, οι φιλοξενούμενοι ουσιαστικά δεν κατάφεραν να απειλήσουν σοβαρά, με μόλις τρεις τελικές προσπάθειες που δεν συνιστούσαν πραγματικές ευκαιρίες και αποκρούστηκαν σχετικά εύκολα από τον Ζάντρο.
Στον αντίποδα, η ΕΝΥ έπαιξε με ξεκάθαρο πλάνο, πίστη και αποφασιστικότητα. Το πάλεψε, το πίστεψε και πήρε δίκαια μια νίκη «οξυγόνο», εκμεταλλευόμενη στο έπακρο την παθητικότητα και τα λάθη της ΑΕΛ.
Για την ΑΕΛ, η ήττα αυτή είχε διπλό κόστος. Όχι μόνο για την εικόνα και την ψυχολογία, αλλά και βαθμολογικά, αφού χάθηκε μια τεράστια ευκαιρία να πλησιάσει τον ΑΠΟΕΛ και να βάλει φωτιά στη μάχη για την είσοδο στην πρώτη εξάδα. Ένα αποτέλεσμα που ήρθε σε πλήρη αντίθεση με το μομέντουμ που είχε δημιουργηθεί τις προηγούμενες εβδομάδες.
Ενδεικτική της κατάστασης ήταν και η ειλικρίνεια του Ούγκο Μαρτίνς στις δηλώσεις του μετά το τέλος του αγώνα. Ο Πορτογάλος τεχνικός δεν έκρυψε την απογοήτευσή του, μιλώντας με σκληρά λόγια για την εικόνα της ομάδας του: «Ήμασταν απλά 11 ποδοσφαιριστές σε ένα γήπεδο. Δεν παίξαμε σαν ομάδα, δεν είχαμε πάθος. Δεν είναι θέμα φυσικής κατάστασης, υπήρχαν πέντε ημέρες μεταξύ των αγώνων, είναι θέμα νοοτροπίας. Έχω την ευθύνη για την ομάδα, απολογούμαι στον κόσμο που ήρθε και μας στήριξε. Στο ποδόσφαιρο μπορεί να κερδίσεις, μπορείς να χάνεις και να έρθεις ισοπαλία αλλά όχι με αυτό τον τρόπο, ήταν πολύ φτωχή εμφάνιση».
Πλέον, η ΑΕΛ καλείται να μαζέψει τα κομμάτια της. Να εντοπίσει τι πήγε στραβά, να διορθώσει άμεσα τις αδυναμίες της και να επιστρέψει στην εικόνα που την έκανε ανταγωνιστική απέναντι στους «μεγάλους». Όχι μόνο για τα εναπομείναντα παιχνίδια του πρωταθλήματος, αλλά και κυρίως ενόψει των ημιτελικών του Κυπέλλου, εκεί όπου θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό ολόκληρη η χρονιά.
