Η ΑΕΚ πήγε στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» γνωρίζοντας από νωρίς τα νέα από το ντέρμπι αιωνίων. Η Ομόνοια είχε ηττηθεί από τον ΑΠΟΕΛ και το σκηνικό ήταν ιδανικό: με «διπλό» απέναντι στην Ομόνοια Αραδίππου, οι Λαρνακείς θα μείωναν στο -5 από την κορυφή και θα έμπαιναν για τα καλά στη μάχη του τίτλου. Αντί γι’ αυτό, επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά ότι την ώρα της… κρίσης δυσκολεύονται.
Το πέναλτι του Μιλίτσεβιτς έβαλε την ομάδα του Ιμανόλ Ιδιάκεθ σε θέση οδηγού. Εκεί που χρειαζόταν καθαρό μυαλό, έλεγχο ρυθμού και αποφασιστικότητα, ήρθε η κατάρρευση. Στην επανάληψη η ΑΕΚ έμοιαζε άδεια από ενέργεια και ιδέες. Έχασε μονομαχίες, έδωσε μέτρα στον αντίπαλο και επέτρεψε στην πιο πεινασμένη Ομόνοια Αραδίππου να πιστέψει στην ανατροπή.
Η εικόνα της στο δεύτερο ημίχρονο ήταν ανησυχητική. Δεύτερη σερί ήττα, απώλεια δεύτερης θέσης και, κυρίως, ξανά στο προσκήνιο η αίσθηση ότι η ομάδα δεν έχει το μέταλλο πρωταθλητή. Σε ένα σημείο της σεζόν που οι διεκδικητές τίτλου «σκοτώνουν» τέτοια παιχνίδια, η ΑΕΚ λύγισε στην πίεση. Δεν αντέδρασε όταν δέχθηκε την ισοφάριση, δεν έβγαλε χαρακτήρα όταν το ματς γύρισε.
Το πρόβλημα είναι βαθμολογικό, μα κυρίως νοοτροπίας. Η ΑΕΚ δείχνει ότι όταν ανοίγεται μπροστά της η μεγάλη προοπτική, αδυνατεί να ανταποκριθεί. Και όσο δεν αποδεικνύει στο γήπεδο ότι έχει συνέπεια και προσωπικότητα, το όνειρο της κατάκτησης του πρωταθλήματος θα μετατρέπεται σε εφιάλτη.
