Στο κενό έπεσε η προσπάθεια της Παγκύπριας Οργάνωσης Αγελαδοτρόφων να ανατρέψει τα πρόστιμα της ΕΠΑ που της επιβλήθηκαν το 2014 και έφταναν συνολικά το €1,7 εκατ. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε την έφεση της ΠΟΑ κατά της απόφασης της ΕΠΑ στο σύνολό της, σφραγίζοντας τα τέσσερα διοικητικά πρόστιμα που της επιβλήθηκαν. Τα πρόστιμα αφορούσαν:
(α) Παράβαση του Άρθρου 3(1)(α) του περί Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμου, Ν.13(Ι)/20081 (ο Νόμος) αναφορικά με την πρακτική της σύναψης συμβάσεων αποκλειστικής διάθεσης νωπού αγελαδινού γάλακτος με τους αγελαδοτρόφους μέλη των Εφεσειόντων, οι οποίες περιλαμβάνουν συγκεκριμένους τυποποιημένους όρους καθορισμού των τιμών αγοράς του νωπού αγελαδινού γάλακτος. Επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο ύψους €600.000.
(β) Παράβαση του Άρθρου 3(1)(β) του Νόμου, αναφορικά με την πρακτική της σύναψης συμβάσεων ως άνω, οι οποίες περιλαμβάνουν επιβολή ρητρών αποκλειστικότητας και μη ανταγωνισμού. Επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο €600.000. 1 Σημειώνεται πως ο Ν.13(Ι)/2008 έχει πλέον καταργηθεί και έχει αντικατασταθεί με τον Ν.13(Ι)/2022.
(γ) Παράβαση του Άρθρου 3(1)(β) του Νόμου αναφορικά με την πρακτική του μέτρου Ομαλής Παραγωγής Γάλακτος (ΟΠΓ). Επιβλήθηκε πρόστιμο €100.000.
(δ) Παράβαση του Άρθρου 6(1)(α) του Νόμου αναφορικά με τον καθορισμό και/ή την επιβολή υπερβολικών και αθέμιτων τιμών (η δεσπόζουσα επιχείρηση). Επιβλήθηκε πρόστιμο €800.000.
Ο Οργανισμός προέβαλε έντονα το ζήτημα προκατάληψης της τότε προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Σύμφωνα με το Συνταγματικό, δεν υπάρχει αμφιβολία πως η αμεροληψία του Διοικητικού Οργάνου είναι θεμελιακής σημασίας και αυτό ετέθη εμφαντικά από τη νομολογία μας πριν ακόμα τη θέσπιση του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν.158(Ι)/1999 και δη του Άρθρου 42. Ωστόσο απέρριψε το ζήτημα της προκατάληψης, με αναφορά σε δύο δημοσιεύματα στον «Φιλελεύθερο».
Το Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε τη θέση πως δεν υπήρξε επαρκή αιτιολόγηση της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου, παραθέτοντας απόσπασμα της προσβαλλόμενης απόφασης που παρατέθηκε, γιατί οι καταγγελλόμενες πράξεις συνιστούσαν παραβίαση του ανταγωνισμού. Παρατηρεί ακόμα πως ο ΠΟΑ εφάρμοσε τον όρο (25(γ)(i) «στην πιο ακραία μορφή του, αποφασίζοντας την συμπερίληψη όρων στις επίμαχες συμβάσεις βάσει των οποίων οι αγελαδοτρόφοι μέλη του θα παραδίδουν το σύνολο της παραγωγής νωπού αγελαδινού γάλακτος μόνο στον Π.Ο.Α. περιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο πλήρως τον ανταγωνισμό σε μία ήδη περιορισμένη εξ’ υπαρχής με ποσοστώσεις παραγωγής αγορά. Επισημαίνεται επίσης ότι σε σχέση με το περιεχόμενο του πιο πάνω όρου 25(γ)(iv), o ΠΟΑ επίσης συμπεριέλαβε τον εν λόγω όρο στις συμβάσεις αποκλειστικής διάθεσης προβλέποντας εξαντλητικές κυρώσεις στους αγελαδοτρόφους μέλη του όπως έχει διαφανεί από την έρευνα.»
Το Συνταγματικό παραλλήλισε την υπόθεση με αυτήν στη Γαλλία, όπου η Γαλλική Αρχή Ανταγωνισμού διαπίστωσε ότι οι καθ’ ων η αίτηση είχαν θέσει σε εφαρμογή στην αγορά ραδικιών αντίβ, μια σύνθετη και συνεχή σύμπραξη σε σχέση με την τιμή των ραδικιών αυτών μέσω διαφόρων μηχανισμών. Έκρινε επίσης ότι οι επίμαχες συμφωνίες δεν έπρεπε να θεωρηθούν απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων της κοινής αγροτικής πολιτικής.
Μετά την απόρριψη όλων των λόγων η έφεση δεν είχε καμιά ελπίδα επιτυχίας, με το Δικαστήριο να βάζει τέλος σε μια μακρά δικαστική διαμάχη.
