Η αντίστροφη μέτρηση για το Ομόνοια-ΑΠΟΕΛ του Σαββάτου έχει τις ιδιαιτερότητές της, αφού οι «τριφυλλοφόροι» προελαύνουν ολοταχώς προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Σε αντίθεση με τους «πορτοκαλί» οι οποίοι με νέα διοίκηση (μετά την αποχώρηση του Πρόδρομου Πετρίδη) και επικεφαλής τον Χάρη Φωτίου, προσπαθούν να προλάβουν το… τρένο της ευρωπαϊκής συμμετοχής.
Τίποτα, όμως δεν μπορεί να μειώσει την… αύρα στην ατμόσφαιρα της πρωτεύουσας…
Διαβάστε επίσης: Ομόνοια – ΑΠΟΕΛ: Η πρωτεύουσα… αναστενάζει στα ντέρμπι «αιωνίων» για 73 χρόνια!
ΑΠΟΕΛ
Aθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας. Ετών 100 και αναμφίβολα ένα από τα πιο ιστορικά σωματεία του τόπου. ΑΠΟΕΛ, γένους αρσενικού και εκ παραδρομής «το ΑΠΟΕΛ», που τώρα τελευταία πάει να εκλείψει.
Ανάμεσα στα πρωτοπόρα σωματεία για την ανάπτυξη του αθλητισμού σε όλα τα επίπεδα. Σε όλες τις προσπάθειες για την καλλιέργεια των σπορ, οι γαλαζοκίτρινοι και προσφάτως «πορτοκαλί» είχαν πάντοτε πρωταγωνιστικό ρόλο. Έστω κι αν πολλές φορές οι αντίπαλοί τους, τους «κατηγορούσαν» για κουμάντο στα κέντρα αποφάσεων, η προσφορά τους είναι πολύ μεγάλη και όχι μόνο στον αθλητισμό.
Όποιος τολμήσει να αμφισβητήσει τον ελληνοκεντρισμό του σωματείου, μαύρο φίδι που τον… έφαγε. Με πυρήνα την Ελλάδα και την ελληνική σημαία, στο παρελθόν δεν δεχόταν στις τάξεις τους αθλητές και μέλη που δεν ήταν Έλληνες και χριστιανοί Ορθόδοξοι.
«Μια σημαία (η ελληνική), μια ομάδα (ΑΠΟΕΛ)» ήταν για πολλά χρόνια το σύνθημα. Στους αγώνες του ΑΠΟΕΛ η ελληνική σημαία κυριαρχεί. Η σημαία της κυπριακής Δημοκρατίας δεν εμφανίζεται καθόλου.
Το ιστορικό της ίδρυσης του ΠOEΛ (8 Νοεμβρίου 1926) μοιάζει με σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Όλα ξεκίνησαν το 1922 με την έλευση στην Κύπρο του Γεώργιου Πούλια, ο οποίος διακρινόταν για την αγάπη του για τον αθλητισμό. Μαζί με τον Διομήδη Συμεωνίδη εμπνεύστηκαν τη δημιουργία ενός νέου ποδοσφαιρικού σωματείου στη Λευκωσία (πέραν των Τραστ και Πανεργατικού που ήταν σε «κόντρα»).
Ο ΠOEΛ, εκτός από την ποδοσφαιρική του ομάδα, συντηρούσε και εκδοτική ομάδα, έχοντας τη δική του εφημερίδα, την «Αθλητική Ηχώ». Η Γενική Συνέλευση του 1928 ομοφώνως αποφάσισε τη μετονομασία του σωματείου σε ΑΠΟΕΛ, ανάβοντας έτσι το πράσινο φως για δημιουργία κι άλλων, εκτός του ποδοσφαιρικού, τμημάτων.
ΟΜΟΝΟΙΑ
Και στην άλλη πλευρά, η Ομόνοια, που είναι σάρκα εκ της σαρκός του ΑΠΟΕΛ. Το 1948 αποτέλεσε χρονιά-σταθμό για το κυπριακό ποδόσφαιρο, αφού τα μίση και τα πάθη της εποχής οδήγησαν στο σχίσμα. Σε μια εποχή όπου στην Ελλάδα καλλιεργείτο κλίμα φανατισμού κι ο εμφύλιος χώριζε τη χώρα στα δύο, το «μικρόβιο» βρήκε τρόπο να μπει και στις φλέβες των αθλητών και των παραγόντων και να τον «δηλητηριάσει».
Αφορμή ήταν το τηλεγράφημα που στάλθηκε από το διοικητικό συμβούλιο του ΑΠΟΕΛ προς τον ΣΕΓΑΣ, στις 23 Μαΐου 1948. Απευθύνθηκε «εγκάρδιο αδελφικό χαιρετισμό σ’ ολόκληρη την ελληνική αθλούμενη νεολαία» κι ευχόταν «όπως τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία».
Οι αριστεροί παράγοντες και αθλητές του ΑΠΟΕΛ θεώρησαν τον χαρακτηρισμό «εθνοκτόνος ανταρσία» πρόκληση και κομματική τοποθέτηση και διαχώρισαν τη θέση τους. Ίδρυσαν, στις 4 Ιουνίου 1948, νέο σωματείο με την ονομασία «Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια Λευκωσίας», ενώ τα εγκαίνια της ομάδας έγιναν στις 19 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου. Η ομάδα της αριστεράς, της εργατιάς και του λαού. «Κινέζους» αποκαλούν τους οπαδούς της Ομόνοιας οι αντίπαλοί τους, κι είναι όντως πάρα πολλοί…
Σταθμός στην ιστορία των πρασίνων αποτελεί η ανάληψη της διοικητικής ηγεσίας της Ομόνοιας από τον Σταύρο Παπασταύρου, τον Μάιο του 2018. Η διαχείριση του ποδοσφαιρικού τμήματος πέρασε στα χέρια του «Αμερικάνου» επενδυτή.
Μια κομβική κίνηση, που σηματοδότησε τη μετάβαση σε νέο μοντέλο λειτουργίας και την έναρξη μιας πετυχημένης περιόδου οικονομικής σταθερότητας και αγωνιστικής ανάκαμψης, και επιστροφής στους τίτλους. Με την έλευση Παπασταύρου διαφώνησαν οι οργανωμένοι οπαδοί της «Θύρα 9» και δημιούργησαν τη δική τους ομάδα, την Ομόνοια 29ης Μαΐου.
