Οι κατ΄ ιδίαν συναντήσεις της κυρίας Ολγκίν με τον Πρόεδρο και ηγέτη της ελληνοκυπριακής κοινότητας Νίκο Χριστοδουλίδη και τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας Τουφάν ΄Ερχιουρμαν, δεν απέδωσαν αυτό που λογικά θα έπρεπε να αποδώσουν. Γιατί κάνω αυτή τη διαπίστωση; Διότι κατά την άποψη μου δεν προσήλθαν με το ίδιο σκεπτικό και κυρίως την ίδια πρόθεση στις συναντήσεις οι δύο ηγέτες. Και φυσικά ο τρίτος παράγοντας, η αντιπρόσωπος του Ο.Η.Ε για μια ακόμα φορά λειτούργησε ως διαμεσολαβητής σε ένα πάρε – δώσε και όχι ως εντεταλμένη για να προωθήσει τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις του Ο.Η.Ε.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όταν ξεκίνησε η νέα πρωτοβουλία για το κυπριακό μετά από χρόνια απραξίας, είχαμε πολλοί την άποψη, ότι θα ήταν η ώρα της αλήθειας, για όλους τους εμπλεκόμενους. Προσωπικά τόνιζα ευθύς εξ΄ αρχής, ότι θα ήταν η ώρα της αλήθειας πρωτίστως για τα Ηνωμένα ΄Έθνη. Γιατί όμως; Διότι μέσα στο νέο διεθνές περιβάλλον που διαμορφώνετο υπο την παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ, ήταν γνωστό προτού ακόμα εκλεγεί, ότι αυτός θα αντιμετώπιζε τον Ο.Η.Ε. πολύ αρνητικά. Ο δε Γ.Γ. του Ο.Η.Ε., δεδομένου ότι θα αποχωρήσει σύντομα από τη θέση του, είχε κάθε κίνητρο να προωθήσει το κυπριακό. Γιατί το κυπριακό; Γιατί από τα πολύχρονα άλυτα προβλήματα τα οποία καλείται εδώ και δεκαετίες ο Ο.Η.Ε. να επιλύσει, ήταν και είναι το μόνο προσφερόμενο. Όπως είναι και το μόνο προσφερόμενο και από τα νεότερης ηλικίας προβλήματα, όπως π.χ. το Ουκρανικό. Ο λόγος πολύ απλός. Στα υπόλοιπα των προβλημάτων οι πρωταγωνιστές διέγραψαν τον Ο.Η.Ε και συνεχίζουν να το πράττουν με αυξανόμενο ρυθμό. Η δε πρόθεση του κ. Τραμπ είναι σαφής. Να υποκαταστήσει και στο τέλος να αντικαταστήσει τον Ο.Η.Ε με ένα άλλο Οργανισμό. Δικής του ιδέας και εφαρμογής, που να αντανακλά τον νέο κόσμο που διαμορφώνεται. Αν θα το πετύχει ή όχι παραμένει άγνωστο.
Ο Ο.Η.Ε. είχε και έχει μια ευκαιρία να οδηγήσει το κυπριακό σε λύση και να αποδείξει τη δική χρησιμότητα ως Οργανισμού. Εγώ λέω υπο τις παρούσες συνθήκες ζούγκλας που ορισμένοι προωθούν, η ύπαρξη του είναι αναγκαία. Βοηθώντας να επιλυθεί ένα μακροχρόνιο πρόβλημα δεκαετιών, όπως το κυπριακό, θα ήταν αυταπόδεικτο σημάδι ότι και χρειάζεται ο διεθνής οργανισμός και μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Καθόλου εύκολο εγχείρημα το κυπριακό, αν και στην ουσία του είναι απλό. Είναι πολύ δύσκολη η λύση του γιατί εμπλέκονται και διαπλέκονται τα συμφέροντα πολλών, πέραν των άμεσα εμπλεκομένων (5 τον αριθμό). Μεταξύ των οποίων και αρκετοί εκ των ισχυρών του πλανήτη. Απλό στην ουσία του, γιατί από άποψη αρχών, είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής η οποία πρέπει να τερματιστεί.
Ο Ο.Η.Ε. λοιπόν, για να μπορέσει να έχει πιθανότητα να βοηθήσει στην επίλυση του κυπριακού ή και άλλου τέτοιου προβλήματος, θα πρέπει να τηρεί την ίδια προσέγγιση αρχών. Δεν μπορεί π.χ. να είναι κατηγορηματικός ο Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. για την ανάγκη εφαρμογής των αποφάσεων του στο Παλαιστινιακό, αλλά στο κυπριακό η αντιπρόσωπος του να παρουσιάζεται ως να αγνοεί τις αποφάσεις του Οργανισμού τον οποίο εκπροσωπεί. Στην κα. Ολγκίν θα επανέλθω. Αυτό που θέλω να υπογραμμίσω είναι το εξής: Από τη στιγμή που ο ίδιος ο Ο.Η.Ε. χρησιμοποιεί σε θέματα αρχής, δύο μέτρα και δύο σταθμά δίνει άλλοθι στον Τραμπ να χρησιμοποιεί πολλαπλά μέτρα και σταθμά σε πανομοιότυπα προβλήματα.
Στο Κυπριακό ο μηχανισμός του Ο.Η.Ε. και οι αντιπρόσωποι και εκπρόσωποι του Οργανισμού και του Γ.Γ. του Γραμματέα, μετά τον Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, δεν προωθούν τις αποφάσεις του ίδιου του εντολέα τους. Συμπεριφέρονται βασικά ως Πόντιοι Πιλάτοι ή χειρότερα, ορισμένες φορές με μια «ανεξήγητη» συμπάθεια προς τον θύτη. Ως να υιοθετούν την αντίληψη που για ένα-δύο αιώνες έχουν καλλιεργήσει οι Άγγλοι, για ίδιον συμφέρον και η οποία στηρίζεται στις φράσεις «καημένοι Τούρκοι» και «περήφανο έθνος», που δεν μπορούμε να τους επιβάλουμε κάτι. Φυσικά για το δικό τους συμφέρον μέχρι και απόβαση έκαναν στα εδάφη του «περήφανου έθνους» τον 20ο αιώνα και απέτυχαν. Αυτή τη στάση του Ο.Η.Ε. θα εκμεταλλευτεί και ο Τραμπ όταν θεωρήσει ότι ήλθε η ώρα να ασχοληθεί με το κυπριακό. Απλά θα πει αφού εσείς δεν μπορείτε αφήστε εμένα που μπορώ. Και φυσικά αν θελήσει να λειτουργήσει και αυτός με δύο μέτρα και σταθμά θα ισχυριστεί ότι συνεχίζει τη γραμμή των εκπροσώπων του Ο.Η.Ε. Προσωπικά είμαι τα άποψης ότι η ώρα που η διοίκηση Τραμπ θα ασχοληθεί με το κυπριακό δεν είναι μακριά. Ήδη ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην ΄Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, ασχολείται. Έχει μάλιστα χαρακτηρίσει το κυπριακό ως «απόστημα». Ο συγκεκριμένος δεν είναι απλά ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα. Είναι προσωπικός φίλος του Πλανητάρχη και διαπραγματευτής του για αρκετά ζητήματα της περιοχής. Και είναι και πολύ «αντικειμενικός» και «δίκαιος». Δέστε μόνο τους χειρισμούς του στο θέμα των Κούρδων της Συρίας!
Ως εκ των άνω λοιπόν η αντιπρόσωπος του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. κα Ολγκίν θα έπρεπε να ήταν πολύ πιο προσεκτική. Πρωτίστως θα έπρεπε να προωθεί τις αποφάσεις του Οργανισμού, του οποίου ηγείται ο εντολέας της, ο Γ.Γ. του Ο.Η.Ε!! Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού! Διότι στρατηγικός στόχος της κυρίας Ολγκίν θα έπρεπε να είναι η επίλυση του κυπριακού στη βάση των αποφάσεων του Ο.Η.Ε. Και όχι το μοίρασμα της απόστασης μεταξύ των θέσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς και των διαρκώς μεταβαλλόμενων θέσεων της τουρκικής και τουρκοκυπριακής πλευράς. Αλλιώς πως εξηγείται να αποδέχεται να συζητήσει του όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει ο κ. Έρχιουρμαν για να επανέλθει στις συνομιλίες. Αυτή είναι η εντολή του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε; Να γίνουν αποδεκτοί εκ των προτέρων όροι της μιας ή της άλλης πλευράς; Είναι αυτή σοβαρή στάση ενός εντεταλμένου να προωθήσει τις αποφάσεις του Οργανισμού που εκπροσωπεί; Οι όροι Έρχιουρμαν μάλιστα είναι επί της ουσίας τους απαράδεκτοι και αντίθετοι προς τις αποφάσεις του Ο.Η.Ε. Είναι αντίθετοι, τουλάχιστον οι δύο, με τον στόχο της Ομοσπονδίας.
>>>Στη στάση του κ. Έρχιουρμαν και της Τουρκίας, θα επανέλθω την επόμενη Κυριακή. Όπως και τη μεθεπόμενη με τη στάση της ε/κ πλευράς. Συνεπώς το πρώτο ζητούμενο, για μένα, στη νέα προσπάθεια η οποία καταβάλλεται για ουσιαστικές συνομιλίες, με στόχο την λύση του κυπριακού εντός παραμέτρων και τη βάση των αποφάσεων του Ο.Η.Ε, είναι ο ίδιος ο οργανισμός και οι εκπρόσωποι του να σεβαστούν τις αποφάσεις του Οργανισμού τον οποίο εκπροσωπούν!
