Ο Ντάνιελ Μαντσίνι άνοιξε την καρδιά του σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο Gazzetta, κάνοντας έναν απολογισμό της πολυετούς παρουσίας του στο ελληνικό ποδόσφαιρο και των έντονων εμπειριών που σημάδεψαν την καριέρα του.
Ο νυν ποδοσφαιριστής του ΑΠΟΕΛ γύρισε τον χρόνο πίσω, από τη Θεσσαλονίκη και τον Άρη μέχρι την Αθήνα και τον Παναθηναϊκό, μιλώντας για τις επιτυχίες, τις δυσκολίες, την πίεση και τις στιγμές που τον διαμόρφωσαν ως ποδοσφαιριστή και άνθρωπο. Παράλληλα, δεν έκλεισε την πόρτα σε ένα ενδεχόμενο επιστροφής στην Ελλάδα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να φορέσει ξανά φανέλα ελληνικής ομάδας στο μέλλον.
Αναλυτικά:
Στη φωτογραφία που κοσμεί τη συνέντευξη, ο Ντάνιελ Μαντσίνι βρίσκεται σε ένα αγαπημένο του μέρος, στη χώρα που αγάπησε βαθιά μέσα από το ποδοσφαιρικό του ταξίδι. Την Ελλάδα. Χαρές, λύπες, όμορφες και δύσκολες στιγμές. Από το Βορρά μέχρι το Νότο. Από τη Θεσσαλονίκη και τη φανέλα του Άρη στην Αθήνα για το «τριφύλλι» και τον Παναθηναϊκό.
Είχαμε την ευκαιρία να τον συναντήσουμε και να μιλήσουμε για όλα, στην πρώτη του συνέντευξη από την ημέρα που έκλεισε ο κύκλος του στους «πράσινους».
Μια συζήτηση σαν να ξαναζεί τις πρώτες του μέρες στην Ελλάδα. Τότε που φόρεσε για πρώτη φορά την κίτρινη φανέλα και άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στο βιβλίο της ποδοσφαιρικής του καριέρας, το οποίο κράτησε για 7.5 χρόνια!
Μέσω του Gazzetta θυμάται την πρώτη του σεζόν στη Θεσσαλονίκη, την πίεση για άμεσα αποτελέσματα και φυσικά τα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, τα οποία έχουν ξεχωριστή θέση για εκείνον. Παραδέχεται πως με τα χρώματα του Άρη έκανε τις καλύτερες του σεζόν και ήταν ο σύλλογος που τον βοήθησε να ανθίσει.
Έπειτα, το επόμενο βήμα με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Τι κι αν είχε φτάσει κοντά και σε άλλες ελληνικές ομάδες, όπως αποκάλυψε. Στο Τριφύλλι είδε κάτι που δεν είχαν οι υπόλοιπες. Η προσέγγιση του Γιάννη Αλαφούζου ήταν αυτή που τον έκανε να επιλέξει να γίνει μέλος της οικογένειας του Τριφυλλιού.
Φυσικά, ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, αφού όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος θα έπρεπε να είχε φύγει από το ματς με τη Λαμία, το οποίο σημάδεψε την παρουσία του.
Απαντήσεις για όλα. Για το αν ο Γιοβάνοβιτς έπρεπε να φύγει, αν θα έπαιρνε ο Παναθηναϊκός πρωτάθλημα, αν έκανε λάθη ο ίδιος που θα ήθελε να διορθώσει.
Μια εξομολόγηση από καρδιάς…
Γνώριζες κάτι για το ελληνικό ποδόσφαιρο πριν έρθεις στον Άρη;
«Δεν ήξερα απολύτως τίποτα. Είχα παίξει τρεις σεζόν στη Γαλλία και δεν ήξερα γενικά από Ευρώπη. Όταν ήρθα μου άρεσε πολύ η Ελλάδα. Ο κόσμος εδώ είναι χαρούμενος. Βέβαια η πρώτη σεζόν όταν ήρθα ήταν δύσκολη λόγω του κορωνοϊού. Θυμάμαι στο πρώτο μου παιχνίδι αλλάξαμε προπονητή και υπήρχε μεγάλη πίεση για να φέρουμε αποτέλεσμα. Είχαμε καλούς παίκτες αλλά όπως είναι λογικό κάθε προπονητής θέλει χρόνο να προσαρμοστούν».
Εσύ όλο αυτό πως το ζούσες ως παίκτης, δεδομένου ότι ο Άρης έχει πολλά χρόνια να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο;
«Ο Άρης είναι μια μεγάλη ομάδα, με τον κόσμο του. Αλλά ακόμα δεν μπορούσε να πάρει αυτό που ήθελε. Σιγά σιγά όμως θα βρούν τις λύσεις τους και θα καταφέρουν να πάρουν κάποιο τρόπαιο. Ο κόσμος που δουλεύει στον σύλλογο παλεύει γι’ αυτόν. Εμένα ως ομάδα με βοήθησε πάρα πολύ».
Τι πιστεύεις ότι χρειάζεται ένας ποδοσφαιριστής για να καθιερωθεί στον Άρη;
«Για εμένα θέλει όρεξη, για να είσαι σε μια τέτοια ομάδα. Που δεν είναι η μεγαλύτερη της χώρας, αλλά μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα».
Ήσουν ένας παίκτης ιδιαίτερα αγαπητός από το κοινό του Άρη, πως το βίωνες όλο αυτό;
«Εγώ πιστεύω ότι αυτό το κερδίζεις μέσα στο γήπεδο. Δεν είναι εύκολο αυτό βέβαια, γιατί μια μέρα σε έχουν θεό, την άλλη σε μισούν. Θα ήθελα να πω ότι όταν έφυγα από τον Άρη, σίγουρα σε κάποιους δεν άρεσε. Αλλά ήταν η στιγμή να φύγω μετά από 3,5 χρόνια. Με τον Παναθηναϊκό είχα άλλους στόχους».
Αυτός ήταν ο καλύτερος εαυτός μου
Πού πιστεύεις πώς είδαμε τον καλύτερο σου εαυτό στο γήπεδο;
«Νομίζω η τελευταία σεζόν με τον Άρη».
Τα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ πώς τα θυμάσαι;
«Ήταν τα πιο σημαντικά παιχνίδια, θυμάμαι ότι περιμέναμε όλο τον χρόνο για αυτά τα ματς. Εμένα αυτά τα παιχνίδια ήταν τα αγαπημένα μου».
Υπάρχει κάποιο τρελό περιστατικό που να θυμάσαι από αυτά τα ντέρμπι;
«Θυμάμαι σε ένα ματς, πέταξαν μια κροτίδα από θύρα, προχώρησε 100 μέτρα και την είδαμε να περνάει από πάνω μας»
Ποιο ντέρμπι θυμάσαι περισσότερο;
«Αυτό που έβαλα το γκολ στην Τούμπα».
Είναι το πιο ωραίο συναίσθημα του κόσμου εκείνη την ώρα, νιώθεις σαν τον βασιλιά της πόλης;
«Ναι φυσικά, νιώθεις τέλεια».
Από όλα τα παιχνίδια που έπαιξες με τη φανέλα του Άρη ποιο θυμάσαι περισσότερο;
«Ένα παιχνίδι με την ΑΕΚ, που ήταν καθοριστικό για την έξοδο στην Ευρώπη. Το ματς που κερδίσαμε 3-2 και ήταν το πιο ωραίο παιχνίδι που έχω παίξει».
Είχα φτάσει κοντά σε άλλη ομάδα, πριν από τον Παναθηναϊκό
Πριν πας στον Παναθηναϊκό, επειδή ήσουν και ένα όνομα που είχε απασχολήσει την ελληνική αγορά, είχες φτάσει ποτέ κοντά σε κάποια άλλη ελληνική ομάδα;
«Είχα ναι, αλλά δεν θα ήθελα να πω περισσότερα. Στον Παναθηναϊκό για το μομέντουμ που πήγα ήταν η καλύτερη επιλογή».
Θα θέλαμε λεπτομέρειες…
«Δεν θα ήθελα να πω περισσότερα»
Ο Γιάννης Αλαφούζος στη μεγάλη τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε ανέφερε ότι ήταν δική του επιλογή να πας στον Παναθηναϊκό…
«Μιλήσαμε με τον πρόεδρο και είδα κάτι που δεν το είχα δει στις άλλες ομάδες. Μας άνοιξε το σπίτι του, είναι κάτι που δεν κάνουν όλοι. Για εμένα αυτό ήταν πολύ σημαντικό».
Πώς ήταν ο πρώτος καιρός στον Παναθηναϊκό;
«Όπως είπα και πριν όταν πήγα στην ομάδα, τα πράγματα ήταν πολύ καλά. Ήξερα ότι θα πάω και θα παίξω, ξέραμε ότι ήταν μια ομάδα που μου ταίριαζε περισσότερο από τις υπόλοιπες. Τρεις μέρες μετά την υπογραφή του συμβολαίου έπαιξα. Ένιωσα πολύ άνετα γιατί και ο Γιοβάνοβιτς ήταν άνετος, μου έδωσε πολλές ευκαιρίες και αυτοπεποίθηση. Πιστεύω ότι ήταν πολύ σημαντικό».
Δεν περιμέναμε να φύγει ο Γιοβάνοβιτς
Θεωρείς ότι ήταν άδικος ο τρόπος που έφυγε ο Γιοβάνοβιτς;
«Δεν γνωρίζω πολλά για το τι έγινε. Ήταν κάτι που δεν περιμέναμε. Ο Γιοβάνοβιτς είχε φτιάξει μια ομάδα και τα κοντρόλαρε όλα. Οπότε δεν ξέρω αν ήταν η ώρα για να φύγει, δεν είναι και δική μου δουλειά να το πω».
Ο Παναθηναϊκός έχει αλλάξει πολλούς προπονητές από τότε, αυτό πιστεύεις ότι επηρεάζει τους παίκτες;
«Σίγουρα γιατί όταν έρχεται ένας προπονητής θέλει και τον χρόνο του να προσαρμοστεί. Θα πω το πιο απλό, έρχεται ένας προπονητής και μπορεί να πρέπει να δουλέψει με παίκτες που δεν ήθελε. Θέλει χρόνο για να φτιαχτεί μια ομάδα, ο Τερίμ, ας πούμε, έκατσε μόνο τρεις μήνες, ο Αλόνσο επίσης έκατσε λίγο».
Τι θα γινόταν αν έμενε ο Γιοβάνοβιτς στον Παναθηναϊκό, θα έπαιρνε πρωτάθλημα πιστεύεις;
«Εγώ πιστεύω ότι ο Γιοβάνοβιτς έκανε κάτι που ήθελε ο Παναθηναϊκός πολλά χρόνια, έφτιαξε μια ομάδα».
Από όλους τους προπονητές που είχες στον Παναθηναϊκό με ποιον θεωρείς ότι ήσουν πιο παραγωγικός και με ποιον δεν έβγαζες τον καλύτερό σου εαυτό στο γήπεδο;
«Με τον Γιοβάνοβιτς ήμουν καλύτερα, ήμουν πολύ φορμαρισμένος. Ήρθα από τον Άρη και πήγα στην ομάδα που με ήθελε πολύ. Μου έδειχνε εμπιστοσύνη και ένιωθα άνετα στο γήπεδο. Τώρα όσον αφορά το δεύτερο, είναι νορμαλ να μην ταιριάζουμε με όλους και μετά τον Γιοβάνοβιτς ήρθαν προπονητές που δεν μπορούσα να δώσω όλα όσα ήθελαν. Εγώ με τον Βιτόρια δεν ταίριαξα τόσο, παρόλο που μου έδωσε πολλές ευκαιρίες».
Τεχνικός διευθυντής ήταν ο Γιάννης Παπαδημητρίου, που έχει συζητηθεί πολύ. Ποια είναι η δική σου άποψη για τον πρώην τεχνικό διευθυντή της ομάδας;
«Όταν ήρθα εγώ δεν ήταν, έξι μήνες μετά ήρθε. Εγώ δεν ήμουν δικός του παίκτης, αλλά ήταν αυτός που ήθελε να μείνω στην ομάδα. Θεωρώ ότι με πίστευε. Υπήρχε εποχή όμως που ήμασταν αρκετοί παίκτες και αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς να ελέγξεις. Δεν μπορείς να τους έχεις όλους ικανοποιημένους».
Είναι αυτό κάτι που χάλασε και το κλίμα της ομάδας;
«Δεν ξέρω αν ήταν αυτό, γιατί μεταξύ μας υπήρχε πάντα καλό κλίμα. Απλά ήμασταν πάρα πολλοί και είναι νορμαλ να θέλουν όλοι να παίξουν. Υπήρχε φάση που ήμασταν 35 παίκτες».
image
Ήθελες να φύγεις νωρίτερα από τον Παναθηναϊκό;
«Ναι, είχα την ευκαιρία και πιστεύω ότι ήταν ώρα να φύγω νωρίτερα. Ήθελα να φύγω για να παίξω».
Θεωρείς ότι υποτιμήθηκες στον Παναθηναϊκό;
«Ήξερα ότι δεν ήμουν καλά τον τελευταίο καιρό. Ένιωθα ότι τον τελευταίο καιρό δεν ήμουν εγώ, δεν ήμουν έτσι όπως ήρθα από τον Άρη».
Γιατί αυτό;
«Σε μια μεγάλη ομάδα υπάρχει μεγάλη πίεση, υπάρχουν πολλοί παίκτες. Είναι πιο δύσκολο».
Θεωρείς ότι δεν έδωσες το 100% τον τελευταίο καιρό ή ήταν ένα φεγγάρι που δεν ήσουν καλά;
«Ναι, ήταν ένα διάστημα που δεν ήμουν καλά, δεν μπορούσα. Αυτό δεν ήταν εντάξει φυσικά αλλά δεν μπορούσα να δώσω το 100%. Υπήρχε πίεση, ειδικά τη χρονιά που χάσαμε το πρωτάθλημα και έφυγε ο Ιβάν».
Εμένα μου έχει βγει το όνομα, αλλά συνέχισα να είμαι επαγγελματίας
Τι θυμάσαι από το ματς με τον Ολυμπιακό τότε; Στο κεκλεισμένων των θυρών με το γκολ του Ρέαμπτσουκ. Πώς ήταν η επόμενη μέρα;
«Πάρα πολύ δύσκολα. Ήταν τρομερά δύσκολα».
Ήταν θεωρείς άδικη η απόφαση να παίξετε ενώ είχατε δηλώσει ότι είχατε κρούσματα;
«Ναι ήταν. Εγώ και αρκετοί άλλοι παίκτες ήμασταν θετικοί στον κορονοϊό τις προηγούμενες ημέρες. Εκείνη τη χρονιά το πίστευα πάρα πολύ ότι θα παίρναμε το πρωτάθλημα».
Γιατί θεωρείς ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει καταφέρει να πάρει ακόμη πρωτάθλημα;
«Σίγουρα δεν είναι νορμάλ ο Παναθηναϊκός που είναι μια μεγάλη ομάδα να έχει τόσα χρόνια να πάρει πρωτάθλημα. Κάτι λείπει, μπορεί το mentality, δεν ξέρω… Εγώ όταν ήρθα πίστευα πάρα πολύ ότι θα κατακτούσαμε το πρωτάθλημα. Αλλά αυτό είναι το ποδόσφαιρο, δεν μπορείς να προβλέψεις ποτέ τίποτα».
Ζούμε σε μια εποχή όπου τα social media έχουν λόγο παντού, όλες αυτές οι κριτικές που δεχόσουν σε ενοχλούσαν; Ότι ο Μαντσίνι δεν έχει καλή τελική προσπάθεια, ότι δεν είναι καλός…
«Αυτό είναι κάτι που το αντιμετωπίζουμε όλοι οι ποδοσφαιριστές. Πρέπει να είσαι σκληρός για να το διαχειριστείς, για να μην σε επηρεάζει. Βέβαια όταν κάτι δεν πάει καλά δεν το καταλαβαίνεις μόνο από όσα διαβάζεις στα social media, το αντιλαμβάνεσαι και στο γήπεδο».
Υπήρχε εποχή που επηρεάστηκες πολύ από τις κριτικές; Να διάβασες κάτι και να είπες ότι είναι άδικο;
«Αυτά που βλέπεις και ακούς είναι από ανθρώπους που κρύβονται πίσω από μια οθόνη».
Όπως είπες και πριν τη μια μέρα μπορεί να σε έχουν θεό και την άλλη να σε βρίζουν. Όπως όταν πήγες στον Παναθηναϊκό οπαδοί του Άρη ενοχλήθηκαν από τη μετακίνησή σου ή τότε με το ματς με τη Λαμία που στα social media είχε γίνει χαμός…
«Θυμάμαι ότι και όταν πήγα από τον Άρη στον Παναθηναϊκό με έβριζαν, ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει ότι είμαστε επαγγελματίες. Ηταν το καλύτερο για εμένα. Ετσι είναι το ποδόσφαιρο. Όσον αφορά το παιχνίδι με τη Λαμία, ήταν εκείνο που δέχτηκα τη μεγαλύτερη κριτική. Τότε έπρεπε να είχα φύγει. Ένιωθα μετά από εκείνο το ματς πως δεν με πίστευαν, ό,τι και αν έκανα δεν έφτανε, πήρα την κάτω βόλτα και ψυχολογικά. Αν έκανα εγώ κάτι σε σχέση με κάποιον άλλον δεν γινόταν κάποιο θέμα, εμένα μου είχε βγει το όνομα. Ωστόσο εγώ μετά από όλα όσα άκουσα, συνέχισα να είμαι επαγγελματίας και έβαλα και το γκολ – πέναλτι πρόκρισης κόντρα τη Σαχτάρ».
Ήταν μέρες που ήταν δύσκολες, που ένιωθες ότι πας προπόνηση αλλά ό,τι και αν κάνεις δεν έχει σημασία;
«Μήνες ολόκληρους, όχι μόνο μέρες. Μέχρι την τελευταία μέρα πριν φύγω ήταν πολύ δύσκολα. Αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο και πρέπει να συνεχίζουμε».
Καλύτερο και χειρότερο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό;
«Το καλύτερο για εμένα ήταν το ματς με τη Μπράγκα το εκτός έδρας που έβαλα το γκολ. Το χειρότερο ήταν σίγουρα αυτό με τη Λαμία. Σε αυτό το ματς δεν έπαιξα άσχημα. Έκανα ένα λάθος για να κερδίσω κάτι, αλλά δεν βγήκε. Έπαιξα σαν παιδί που έπαιζε στην Αργεντινή. Σίγουρα είμαστε επαγγελματίες και πρέπει να το καταλάβουμε, ήταν λάθος που δεν έπρεπε να γίνει. Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν το σκέφτηκα. Ήθελα να το κάνω για να σταματήσω τη φάση».
image
Βλέπουμε παίκτες που δεν πιστεύουν οι προπονητές, για παράδειγμα ο Ταμπόρδα είναι ένας παίκτης που με δηλώσεις του ο Κόντης δεν πίστευε. Τι έχεις να πεις εσύ πάνω σε αυτό;
«Ο Ταμπόρδα είναι πολύ καλός μου φίλος και δεν ήταν ότι δεν τον πίστευε μόνο ο Κόντης. Ούτε ο κόσμος τον πίστευε, εγώ διάβαζα ότι λέγανε ότι δεν έκανε. Όμως ο Βιθέντε έχει κλείσει στόματα. Το χαίρομαι πάρα πολύ και του αξίζουν συγχαρητήρια. Ξέρω πόσο δουλεύει, τον βοήθησα πάρα πολύ όταν ήρθε. Γιατί ήταν η πρώτη φορά που έφυγε από την Αργεντινή. Πηγαίναμε πολύ συχνά παρέα για έξτρα προπονήσεις, γιατί δεν παίζαμε πολύ και οι δύο. Θυμάμαι ότι είχα διαβάσει κάποτε ότι δεν ήταν καλά στις προπονήσεις επειδή δεν είχε επαφές με άλλους παίκτες. Να πω σε αυτό το σημείο ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει και ότι ο Ταμπόρδα είναι ένα παιδί με πολύ σκληρό mindset».
Ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός που συνέβη όσο ήσουν στην ομάδα ήταν η απώλεια του Τζορτζ Μπάλντοκ. Τι θυμάσαι από αυτόν;
«Ήταν πολύ κρίμα. Πόνεσε η καρδιά μου όταν το έμαθα. Εκείνη τη μέρα κάναμε πρωινή προπόνηση μαζί».
Πώς το έμαθες;
«Ήμουν στο κέντρο της Αθήνας και με πήραν τηλέφωνο. Στην αρχή δεν το πίστευα. Ήταν τόσο καλό παιδί, περάσαμε κάποιους μήνες μαζί στην ομάδα. Ήταν ένα παιδί που όλοι τον αγαπούσαν».
Θεωρείς ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι τοξικό;
«Δεν ξέρω αν είναι τοξικό, είναι σίγουρα πιεστικό. Ακούμε τα πάντα εμείς σαν ποδοσφαιριστές».
Ο Ταμπόρδα έχει σκληρό mindset
Θα σε ξαναβλέπαμε στην Ελλάδα;
«Πότε δεν ξέρεις τι γίνεται. Δεν κλείνω καμία πόρτα. Τώρα είμαι λίγους μήνες στην Κύπρο, θα δούμε στη συνέχεια».
Ποιος είναι ο άνθρωπος που σε έφερε στην Ελλάδα;
«Οσο ήμουν στην Οσέρ πριν έρθει η πρόταση του Άρη, με είχε προσεγγίσει η ΑΕΚ. Ενα χρόνο νωρίτερα για την ακρίβεια. Ο μάνατζερ μου πλέον, τότε ήταν διαμεσολαβητής μεταξύ εμού και του Καρυπίδη».
Υπάρχει κάτι που θα έλεγες σε όσους σε κριτικάραν;
«Ότι εγώ έκανα ό,τι μπορούσα, με τα καλά μου και τα κακά μου. Δεν λείπω επτά χρόνια από τη χώρα μου για να δίνω το 50% . Αλλιώς θα γυρνούσα στην Αργεντινή αν ήταν έτσι».
Ποια αξία είναι η μεγαλύτερη στην ζωή σου;
«Ή οικογένεια μου. Είναι το στήριγμα μου».
Το πιο μεγάλο σου όνειρο;
«Να μην λείψει ποτέ τίποτα από την οικογένειά μου».
Είχες πει σε μια συνέντευξή σου ότι αν θέλεις πολύ να βάλεις γκολ, ο Θεός σε βοηθάει…
«Ότι δεν βλέπει ο κόσμος, ο Θεός το βλέπει».
