Όταν ο λαϊκισμός και ο μηδενισμός γίνονται η νέα πραγματικότητα, με μεγαλύτερη ένταση από την περίοδο του κορωνοϊού και μετά, η δολοφονία χαρακτήρων και τα λαϊκά δικαστήρια, ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποτελούν τον γνωστό-άγνωστο της εξίσωσης. Όταν, σε αρκετές από αυτές τις περιπτώσεις συστατικό στοιχείο της εξίσωσης είναι και τα μέσα ενημέρωσης, ειδικά τα ηλεκτρονικά, προστίθεται ακόμη ένα στοιχείο σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που πλέον μας περιβάλλει.
Ως πολίτες έχουμε καταργήσει το τεκμήριο της αθωότητας. Αρκεί όσα ακούμε ή διαβάζουμε από τον οποιονδήποτε να ταιριάζουν με το προσωπικό μας αφήγημα, χωρίς καν να τα ελέγξουμε, έστω και στοιχειωδώς, σε ορισμένες περιπτώσεις. Δεν είναι παράλογο, λοιπόν, να διερωτάται κανείς για την αποστροφή μας προς όλους τους θεσμούς, την ώρα που βαφτίζουμε και τους εαυτούς μας στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τις δικές μας υποχρεώσεις έναντι της κοινωνίας;
ΠΡΟΚΕ
