Τα ενοίκια, το κόστος ζωής αλλά και η εξασφάλιση εργασίας μετά τις σπουδές είναι μερικά από τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι στην Κύπρο. Ο «Φ» μίλησε με πέντε νέους φοιτητές και φοιτήτριες ούτως ώστε να μας εκφράσουν τις ανησυχίες και να μας εξιστορήσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Η Μιχαέλλα Στυλιανού, η Άντρια Περικλέους, ο Χρίστος Παρμάκκης, ο Κωνσταντίνος Τσώκος και ο Κυπριανός Χρίστου, μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και σκέψεις που έχουν τόσο οι ίδιοι, όσο και ο περίγυρός τους. Κυριότερο πρόβλημα και για τους πέντε φοιτητές / φοιτήτριες είναι οι υψηλές τιμές των ενοικίων, με αποτέλεσμα είτε να μένουν με τους γονείς τους, είτε να αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους. Παρά το γεγονός ότι πηγαίνουν πανεπιστήμιο, αυτό δεν τους εξασφαλίζει μια ασφαλή θέση εργασίας, αποδεχόμενοι την αβεβαιότητα για τα χρόνια που έρχονται.
Ακόμη, και οι πέντε νέοι/νέες εκφράζουν ανησυχία για την υπογεννητικότητα και το γεγονός ότι τα νεαρά ζευγάρια δυσκολεύονται να φτιάξουν μια οικογένεια καθώς είναι σχεδόν ανέφικτο να εξασφαλίσουν μια πρώτη κατοικία για να δημιουργήσουν τις δικές τους αναμνήσεις με τον σύντροφο ή την σύντροφό και τα παιδιά τους.
«Το να δουλεύεις και να σπουδάζεις είναι δύσκολο, χάνεις ελεύθερο χρόνο»
Η Μιχαέλλα Στυλιανού είναι φοιτήτρια σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Κύπρο. Είναι στο πρώτο έτος των σπουδών της παρακολουθώντας μαθήματα Διοίκησης Επιχειρήσεων.
Ανάμεσα στα ζητήματα που αντιμετωπίζει είναι το διάβασμα και ο χρόνος που διαθέτει, καθώς εργάζεται παράλληλα. «Το να δουλεύεις και να σπουδάζεις είναι δύσκολο να τα συνδυάσεις, καθώς περιορίζεται ο ελεύθερος χρόνος».
Η ίδια ανέφερε στον «Φ» ότι εργάζεται για να έχει δικό της εισόδημα ούτως ώστε να το ξοδεύει σε προσωπικές ανάγκες, όπως για παράδειγμα βενζίνη, ρούχα, εξόδους, φαγητό και καφές στο Πανεπιστήμιο ή σε κάποια καφετέρια.
Ένα άλλο πρόβλημα για την Μιχαέλλα είναι τα φοιτητικά ενοίκια, καθώς είναι πολύ υψηλές οι τιμές. Ένας συμφοιτητής της για παράδειγμα, ενοικιάζει διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο σε καινούρια πολυκατοικία γύρω στα 1200 ευρώ. Οι εστίες που προσφέρονται στο Πανεπιστήμιο, όπως μας ανέφερε, είναι γύρω στα 600 ευρώ το μήνα για ένα στούντιο.
«Οι πρώτοι μισθοί μετά τις σπουδές είναι πολύ χαμηλοί, ίσως θα ξεκινήσουμε με τον κατώτατο μισθό, γεγονός που μας δυσκολεύει στο να φύγουμε από το σπίτι των γονιών μας, καθώς αν το συνδυάσουμε με τα είδη πρώτης ανάγκης, σχεδόν όλος μας ο μισθός θα καταλήγει εκεί», επεσήμανε η Μιχαέλλα Στυλιανού.
Μάλιστα, πολλοί νέοι δεν χρησιμοποιούν αυτοκίνητο, ωστόσο, τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν έχουν ικανοποιητικά ωράρια για να εξυπηρετούν τους φοιτητές.
Η Μιχαέλλα Στυλιανού τόνισε το γεγονός ότι πολλοί νέοι που δεν εργάστηκαν στην εφηβεία τους δυσκολεύονται να βρουν part time εργασία γιατί αρκετές επιχειρήσεις ζητούν εμπειρία ή προϋπηρεσία. Μάλιστα, ο ανταγωνισμός και οι σπουδές για έναν νέο δεν εγγυόνται εξασφάλιση εργασίας.
Ένα άλλο ζήτημα για την Μιχαέλλα Στυλιανού είναι η υπερβολική χρήση του κινητού, όπου έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργεί δυσκολίες ούτως ώστε να δημιουργηθούν ικανοποιητικές ανθρώπινες σχέσεις.
«Αρκετοί εργοδότες δεν αποδέχονται τα ωράρια των σπουδών μας»
Η Άντρια Περικλέους σπουδάζει γραφικές τέχνες σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο και μένει μαζί με την μητέρα της. Όπως δήλωσε η ίδια στον «Φ», τα έξοδα του μήνα είναι αρκετά και τα μοιράζονται, καθώς δεν μπορεί η ίδια να ενοικιάσει διαμέρισμα λόγω των πολύ υψηλών τιμών.
«Όλα είναι ακριβά, οι μισθοί είναι χαμηλοί και έτσι αναγκάζομαι να δουλεύω παράλληλα με τις σπουδές μου για να μην επιβαρύνω την μητέρα μου», αναφέρει η Άντρια Περικλέους. Παράλληλα, θέλησε να τονίσει ότι η φοιτητική χορηγία είναι πάρα πολύ χαμηλή σε σύγκριση με το κόστος φοίτησης και τα δίδακτρα που καλείται να πληρώσει.
«Οι τράπεζες δεν δίνουν εύκολα φοιτητικό δάνειο σε έναν νέο που σπουδάζει σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Τα δίδακτρα είναι υψηλά και υπάρχουν αυστηρά κριτήρια. Αποτέλεσμα να βρίσκουν πολλοί συμφοιτητές μου όπως και εγώ part time εργασία για να βοηθούμε τους γονείς μας στην αποπληρωμή των διδάκτρων», επεσήμανε η Άντρια Περικλέους.
Ωστόσο, ακόμη και στην αγορά εργασίας, οι φοιτητές αντιμετωπίζουν δυσκολίες καθώς αρκετοί εργοδότες δεν αποδέχονται τα ωράρια των μαθημάτων ενός νέου, με αποτέλεσμα κάποιος που προσπαθεί να βρει εργασία να βρίσκει κλειστές πόρτες σε αρκετές επιχειρήσεις.
«Πολλοί νέοι αγχώνονται για το μέλλον τους καθώς δεν υπάρχει σίγουρη εξασφάλιση εργασίας. Παράλληλα έχουν πίεση από τις σπουδές και τον ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας».
Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα κατά την Άντρια, είναι το γεγονός ότι από τα σχολεία δεν υπάρχει επαγγελματικός προσανατολισμός, με αποτέλεσμα αρκετοί νέοι να σπουδάζουν και να εγκαταλείπουν το πανεπιστήμιο στη μέση των σπουδών τους γιατί δεν τους «γεμίζει».
Απότοκο της όλης κατάστασης κατά την Άντρια είναι οι νέοι να απαξιούν τα κόμματα και την πολιτική γενικότερα, αδιαφορώντας εάν θα ψηφίσουν στις εκλογές.
«Οι νέοι δεν μπορούν να δημιουργήσουν οικογένεια»
Ο Χρίστος Παρμάκκης είναι πρωτοετής φοιτητής νομικής στο πανεπιστήμιο κύπρου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των νέων κατά την άποψή του είναι η αβεβαιότητα για το μέλλον. «Οι νέοι δεν μπορούν να κτίσουν τα σχέδιά τους, να δημιουργήσουν μία οικογένεια και να αναπτύξουν την καριέρα τους λόγω της οικονομικής και κοινωνικής αβεβαιότητας».
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σύμφωνα με τον Χρίστο, ο οποίος είναι εκπρόσωπος της νεολαίας στο Κογκρέσο της Κύπρου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, υπάρχει στεγαστικό πρόβλημα.
«Οι γονείς μας μπορούσαν να φτιάξουν ένα σπίτι. Εμείς μπορούμε; Σε ειδικά επαγγέλματα πέφτει και το επίπεδο της εργασίας. Αυξάνεται η ανταγωνιστικότητα. Η οικονομία στην Κύπρο χρήζει μεταρρύθμισης για να έχουμε περισσότερες ευκαιρίες», πρόσθεσε.
Ένα άλλο ζήτημα για τον Χρίστο είναι η επικοινωνία του κράτους με τους νέους και όχι μόνο. «Ο απλός πολίτης για να λύσει ένα ζήτημα που έχει πρέπει να πάει από τον ένα θεσμό στον άλλο. Στην Εσθονία είναι όλα διαδικτυακά, γρήγορα και άμεσα».
Οι απλήρωτες πρακτικές ασκήσεις για τον Χρίστο Παρμάκκη είναι σημαντικό πρόβλημα. Ο ίδιος υποστηρίζει πως η κρατική μηχανή πρέπει να επιδοτεί τον νέο με ένα ποσό, ενώ υπάρχει και ευρωπαϊκή οδηγία για να διευθετηθεί το θέμα.
«Στην Κύπρο το κόστος ζωής και η ακρίβεια μπορεί να μην ανησυχεί τους νέους άμεσα αλλά μέσω τρίτων δημιουργεί προβληματισμό», προσθέτει ο Χρίστος.
Τέλος, θέλησε να προσθέσει και το σύστημα εφεδρείας καθώς δημιουργεί προβλήματα. «Ένας νέος που σπουδάζει και εργάζεται ταυτόχρονα, ή ένας άνδρας που έχει τη δική του επιχείρηση, τα αφήνει όλα πίσω για να πάει έφεδρος. Πρέπει να αλλάξουν οι ημέρες που καλούμαστε να πάμε έφεδροι», πρόσθεσε ο Χρίστος Παρμάκκης.
«Δεν υπάρχουν λαοθάλασσες να χειροκροτούν τους πολιτικούς ηγέτες»
Το κυριότερο πρόβλημα των νέων είναι το στεγαστικό, αναφέρει ο Κωνσταντίνος Τσώκος. Ο Κωνσταντίνος σπουδάζει πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο κύπρου και είναι στο 4ο έτος των σπουδών του.
«Φτάσαμε στο σημείο όπου ένας νέος ο οποίος ακαδημαϊκά μπορεί να έχει όλα τα προσόντα, να μην έχει μία στέγη από πάνω του για να κάνει οικογένεια. Λόγω ενοικίων, λόγω αγοράς εργασίας δεν προσφέρονται τα ποσά που απαιτούνται για μία στέγη. Αν έχω το πτυχίο μου και πάω σε αγορά εργασίας θέλουν 2 χρόνια εμπειρίας, άρα είναι δύσκολο» σημειώνει ο Κωνσταντίνος.
Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο, «οι νέοι της Κύπρου είναι από τους πιο αγχωμένους στην αγορά εργασίας. Μάλιστα ο νέος καταλήγει στο εξωτερικό για να βρει μία δουλειά. Αν μπορεί βεβαίως ο νέος να πάει στο εξωτερικό και να μην κλειστεί στον εαυτό του. Εάν μείνει στην Κύπρο, καταλήγει να είναι με 900-1000 ευρώ και με δουλειά που δεν είναι των σπουδών του». Σημαντικό για εμάς είναι να βρούμε μια δουλειά που ανταποκρίνεται στις δεξιότητές μας.
Η υπογεννητικότητα είναι απότοκο των προβλημάτων της νεολαίας. «Μιλάω με κόσμο 28-30 χρονών και σκέφτονται με το μέλλον της σχέσης τους. Υπάρχουν νέοι που δεν κάνουν σχέση γιατί δεν μπορούν να κάνουν ένα μωρό να το μεγαλώσουν. Αυτό είναι τραγικό. Έχουμε δείκτη υπογεννητικότητας 1,3. Κάθε θάνατος ατόμου ισούται με 1,3 μωρά. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα».
Μεγάλο πρόβλημα για τον Κωνσταντίνο είναι το γεγονός ότι οι νέοι απαξιώνουν πλήρως την πολιτική. «Δεν είναι σωστά εκπαιδευμένοι και μαθημένοι για να καταλάβουν ότι η πολιτική δεν είναι μόνο το κυπριακό. Πόσα είναι ο καφές σου, οι τιμές των προϊόντων και τα ενοίκια.
Οι νέοι θεωρούν ότι δεν μπορούν να αλλάξου τίποτε. Αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος».
Το κυκλοφοριακό είναι επίσης συνυφασμένο με τα προβλήματα των νέων. Αυτό διότι, για τον Κωνσταντίνο ο οποίος μένει στη Λευκωσία, χρειάζεται 45 λεπτά για να πάει στο πανεπιστήμιο, ενώ άλλοι νέοι οδηγούνται στην ενοικίαση διαμερισμάτων για να είναι κοντά στα μαθήματα τους, όμως επωμίζονται τσουχτερά ενοίκια. Παράλληλα, οι μισθοί από την part time εργασία για έναν φοιτητή αρκούν για να καλύψουν το ενοίκιό τους, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μακάρι να φθάνουν το μισό ενοίκιο.
«Πρέπει να γίνει σύνδεση του κράτους με το Πανεπιστήμιο, να γίνεται μια ομαλή μετάβαση των νέων στην αγορά εργασίας», αναφέρει ο Κωνσταντίνος.
Επίσης, κατά την άποψή του, πρέπει να δημιουργηθεί φόρμουλα για να διευκολύνει τον νέο που είναι 28-30 χρονών να φτιάξει μια κατοικία ή ένα διαμέρισμα για να ανεξαρτητοποιηθεί από τους γονείς του. «Στην Αγγλία και την Αμερική οι νέοι από 18 χρονών φεύγουν από την πρώτη τους κατοικία».
«Πλέον οι νέοι λόγω του ότι είδαν τα αποτελέσματα της πολιτικής, είδαν τις συνέπειες των παλαιότερων πολιτικών. Δεν βλέπουμε σήμερα λαοθάλασσες πολιτών να χειροκροτούν ηγέτες. Οι νέοι έχουν πρόσβαση στην πληροφορία και έτσι είναι πιο εύκολο να φιλτράρουν τα όσα λένε οι πολιτικοί. Πρέπει όμως οι νέοι να καταλάβουν πως αν δεν ασχοληθούν με τα κοινά δεν μπορεί να αλλάξει κάτι. Όσοι ασχολούνται με τα κοινά είναι αξιόλογα άτομα, ασχέτως παρατάξεων ή κομμάτων. Κάποιες παρατάξεις μάλιστα πηγαίνουν και εναντίον αποφάσεων των κομμάτων τους για το συμφέρον των νέων. Είναι σε θέση να το πράξουν για το συμφέρον των νέων».
«Και τρένα να κάνουμε και λεωφορεία να αγοράσουμε δεν αλλάζει κάτι»
«Ακρίβωσαν τα πάντα. Συγκεκριμένα, ο κουρέας μου με χρέωνε 10 ευρώ τώρα με χρεώνει 14 ευρώ. Οι τιμές των προϊόντων αυξήθηκαν κατά ένα με δύο ευρώ.
Σήμερα θέλεις 10 ευρώ για μία πίτα με σουβλάκια. Στη Λεμεσό, μία μερίδα σουβλάκι είναι 15 ευρώ. Άρα, το φαγητό ακρίβωσε. Να βγει ένας φοιτητής έξω για φαγητό στοιχίζει. Οι φοιτητές έχουν συγκεκριμένο ποσό για να βγάλουν τον μήνα», αναφέρει ο Κυπριανός Χρίστου, 3ο ετής φοιτητής στο πανεπιστήμιο κύπρου.
«Τα ενοίκια είναι ένα άλλο σημαντικό ζήτημα. Κάποτε αγόραζες διαμέρισμα με 100 000 ευρώ τώρα 200 000 ευρώ δεν σου αρκούν. Δεν συμφέρει να ενοικιάζεις με τέτοιες τιμές. Τα ενοίκια για παράδειγμα κοντά στο Πανεπιστήμιο είναι 500 με 600 το μονάρι ή το στούντιο».
Κατά τον Κυπριανό ούτε η εξασφάλιση εργασίας είναι δεδομένη. Ο ίδιος, αναφέρει στον «Φ» πως δεν γνωρίζει εάν θα ακολουθήσει τον κλάδο σπουδών του επαγγελματικά. Μάλιστα, σκέφτεται για εξετάσεις στην Αστυνομία ή την Πυροσβεστική καθώς ο μισθός είναι σταθερός και υπάρχει σίγουρη ασφάλεια εργασίας.
Επίσης, θέλησε να επισημάνει για το γεγονός ότι δεν υπάρχει αρκετό πράσινο στις πόλεις. «Κάναμε μερικές προσπάθειες αλλά δεν είναι αρκετές. Όταν κόβουμε ένα δέντρο δεν φυτεύουμε άλλο στη θέση του. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι φοιτητές θέλουν να είναι κοντά στα δέντρα, λόγω της κλιματικής αλλαγής. Στο Πανεπιστήμιο για παράδειγμα όλοι οι νέοι ψάχνουν χώρο στάθμευσης στη σκιά που υπάρχουν δέντρα. Όμως, δεν συγκινούμαστε να φροντίζουμε τα δέντρα» ανέφερε ο Κυπριανός. Τ
Αναφορικά για το κυκλοφοριακό πρόβλημα, ο ίδιος τόνισε πως είναι θέμα νοοτροπίας. «Και τρένα να κάνουμε και λεωφορεία να αγοράσουμε, εάν δεν αλλάξει η νοοτροπία των νέων να τα χρησιμοποιεί τότε δεν αλλάζει κάτι. Πρέπει να κάνουμε εμείς την αρχή και να χρησιμοποιούμε κάποτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς».
Εγγραφή στο Newsletter
