Η στάση μερίδας κτηνοτρόφων στο Γέρι, οι οποίοι υψώνουν τείχη άρνησης απέναντι στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, ξεπερνά πλέον τα όρια της διαμαρτυρίας και αγγίζει τα όρια της δημόσιας επικινδυνότητας. Όσο κι αν επιστρατεύονται «αντιεπιστημονικές απόψεις» ή συναισθηματικά φορτισμένα επιχειρήματα, η σκληρή αλήθεια κρύβεται πίσω από μια απλή λογική παραδοχή: Αν οι μονάδες τους ήταν υγιείς και «καθαρές» από τον αφθώδη πυρετό, οι ιδιοκτήτες τους θα ήταν οι πρώτοι που θα επιζητούσαν τον έλεγχο για να πάρουν το «πράσινο φως» και να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους.
Η παρεμπόδιση της δειγματοληψίας δεν είναι τίποτα άλλο από μια ομολογία ενοχής. Είναι η απόδειξη ότι οι διαμαρτυρόμενοι γνωρίζουν πως τα ζώα τους νοσούν και προσπαθούν απεγνωσμένα να κερδίσουν χρόνο, αγνοώντας πως η καθυστέρηση αυτή λειτουργεί ως «βόμβα» για την κτηνοτροφία ολόκληρου του νησιού.
Χωρίς δείγματα, οι Αρχές αδυνατούν να χαρτογραφήσουν την πραγματική έκταση του προβλήματος. Πλέον, κάθε ώρα που περνά χωρίς τη θανάτωση των μολυσμένων ζώων, ο ιός εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα. Η τακτική αυτή κρατά ομήρους τους συνεπείς κτηνοτρόφους οι οποίοι έχουν συναινέσει ήδη στη θανάτωση των ζώων τους και θέτει σε κίνδυνο τις εξαγωγές και την εγχώρια αγορά.
Α.Ν.
